گنجینه معارف

دعای سی‌ام صحیفه سجادیه

دعای سی‌ام صحیفه سجادیه از دعا‌های مأثور از امام سجاد(ع) که در آن برای پرداخت بدهی و حفظ آبرو از خدا درخواست کمک شده است. امام سجاد(ع) در این دعا به آثار فقر و غنا بر زندگی انسان پرداخته و از اسراف به خدا پناه برده است. برخورداری از روحیه بخشش و میانه‌روی، محبوبیتِ هم‌نشینی با تهی‌دستان و نداشتن غرور و گردن‌کشی از دیگر درخواست‌های امام(ع) در دعای سی‌ام صحیفه است.

منبع : ویکی شیعه تعداد بازدید : 351     تاریخ درج : 1396/09/21    

آموزه ها

موضوع اصلی دعای سی ام، درخواست کمک از خدا برای پرداخت بدهی است. امام سجاد(ع) در این دعا به آثار فقر و غنا بر زندگی انسان می پردازد و از او رزق و روزی مُکفی جهت رسیدن به مقام قرب الهی و پرداخت انفاق درخواست می کند.[1] آموزه های این دعا به شرح ذیل است:

پناه بردن به خدا برای حفظ آبرو و آرامش ذهن و خیال به خاطر داشتن بدهی

آثار زیان بار بدهی بر ذهن و فکر انسان

پناه بردن به خدا از خواری بدهی در زندگی دنیا و گرفتاری اش پس از مرگ

دعا برای رهایی از سختی داشتن قرض و رسیدن به ثروت و رزق کافی

پناه بردن به خدا از اسراف و زیاده روی

دعا برای داشتن روحیه بخشش و میانه روی در امور

دعا برای توفیق به دست آوردن روزی حلال

پناه بردن به خدا از گردن کشی و خودبینی به خاطر ثروت های کلان

درخواست دوست داشتن هم نشینی با تهی دستان و داشتن صبر در رفتار با آنان

دعا برای دریافت پاداش اخروی به خاطر سختی های مادی در دنیا

اعتراف به فضل و بخشندگی و بزرگواری خداوند

استفاده از ثروت برای رسیدن به قرب الهی[2]

شرح ها

دعای سی ام در شرح های صحیفه سجادیه از جمله در کتاب دیار عاشقان اثر حسین انصاریان،[3] شهود و شناخت اثر محمدحسن ممدوحی کرمانشاهی[4] و شرح و ترجمه صحیفه سجادیه اثر سید احمد فهری[5] به زبان فارسی شرح شده است.

دعای سی ام صحیفه سجادیه همچنین در کتاب هایی مانند ریاض السالکین اثر سید علی خان مدنی،[6] فی ظلال الصحیفة السجادیه اثر محمدجواد مغنیه،[7] ریاض العارفین تألیف محمد بن محمد دارابی[8] و آفاق الروح نوشته سید محمدحسین فضل الله[9] به زبان عربی شرح شده است. واژه های این دعا هم در شرح های لغوی مانند تعلیقات علی الصحیفه السجادیه اثر فیض کاشانی[10] و شرح الصحیفة السجادیه نوشته عزالدین جزائری[11] توضیح داده شده است.

متن دعا

﴿1﴾ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ هَبْ لِی الْعَافِیةَ مِنْ دَینٍ تُخْلِقُ بِهِ وَجْهِی، وَ یحَارُ فِیهِ ذِهْنِی، وَ یتَشَعَّبُ لَهُ فِکرِی، وَ یطُولُ بِمُمَارَسَتِهِ شُغْلِی

(1) خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و مرا از وامی که به خاطر آن آبرویم را بریزی به سلامت دار؛ وامی که ذهنم را پریشان می کند و فکرم را پراکنده می سازد و کارم را در چاره کردن آن طولانی می کند.

﴿2﴾ وَ أَعُوذُ بِک، یا رَبِّ، مِنْ هَمِّ الدَّینِ وَ فِکرِهِ، وَ شُغْلِ الدَّینِ وَ سَهَرِهِ، فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَعِذْنِی مِنْهُ، وَ أَسْتَجِیرُ بِک، یا رَبِّ، مِنْ ذِلَّتِهِ فِی الْحَیاةِ، وَ مِنْ تَبِعَتِهِ بَعْدَ الْوَفَاةِ، فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَجِرْنی مِنْهُ بِوُسْعٍ فَاضِلٍ أَوْ کفَافٍ وَاصِلٍ.

(2) ای پروردگارم! از اندوه وام و فکرش و از دل مشغولی به آن و بی خوابی اش، به تو پناه می برم؛ پس بر محمّد و آلش درود فرست و مرا از آن پناه ده. ای پروردگارم! از خواری وام در این زندگی دنیا و از گرفتاری اش پس از مرگ، به تو پناه می جویم؛ پس بر محمّد و آلش درود فرست و مرا از سختی وام به ثروت سرشار و رزق کافی که از من قطع نشود، پناه ده.

﴿3﴾ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ احْجُبْنِی عَنِ السَّرَفِ وَ الِازْدِیادِ، وَ قَوِّمْنِی بِالْبَذْلِ وَ الِاقْتِصَادِ، وَ عَلِّمْنِی حُسْنَ التَّقْدِیرِ، وَ اقْبِضْنِی بِلُطْفِک عَنِ التَّبْذِیرِ، وَ أَجْرِ مِنْ أَسْبَابِ الْحَلَالِ أَرْزَاقِی، وَ وَجِّهْ فِی أَبْوَابِ الْبِرِّ إِنْفَاقِی، وَ ازْوِ عَنِّی مِنَ الْمَالِ مَا یحْدِثُ لِی مَخِیلَةً أَوْ تَاَدِّیاً اِلَی بَغْی أَوْ مَا أتَعَقَّبُ مِنْهُ طُغْیاناً.

(3) خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و مرا از اسراف و زیاده خواهی بازدار و به بخشیدن و میانه روی مستقیم ساز و نیکو اندازه نگاه داشتن را به من بیاموز و مرا به لطف خود از ولخرجی حفظ کن و روزی ام را از وسایل حلال جاری فرما و خرج کردنم را در راه های خیر و نیکی جهت ده؛ و ثروتی که برای من خودبینی ایجاد کند، یا به ستمگری کشاند، یا به دنبال آن دچار طغیان و سرکشی شوم، از من بگیر.

﴿4﴾ اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَی صُحْبَةَ الْفُقَرَاءِ، وَ أَعِنِّی عَلَی صُحْبَتِهِمْ بِحُسْنِ الصَّبْرِ

(4) خدایا! هم نشینی با تهی دستان را محبوب من قرار ده و مرا در هم نشینی با آنان به صبر، نیکو یاری کن.

﴿5﴾ وَ مَا زَوَیتَ عَنِّی مِنْ مَتَاعِ الدُّنْیا الْفَانِیةِ فَاذْخَرْهُ لِی فِی خَزَائِنِک الْبَاقِیةِ

(5) و آنچه از متاع دنیای نابود شدنی که از من گرفتی، آن را در خزانه های پایدارت برایم ذخیره ساز.

﴿6﴾ وَ اجْعَلْ مَا خَوَّلْتَنِی مِنْ حُطَامِهَا، وَ عَجَّلْتَ لِی مِنْ مَتَاعِهَا بُلْغَةً إِلَی جِوَارِک وَ وُصْلَةً إِلَی قُرْبِک وَ ذَرِیعَةً إِلَی جَنَّتِک، إِنَّک ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ، وَ أَنْتَ الْجَوَادُ الْکرِیمُ.

(6) و آنچه از توشۀ ناچیز دنیا به من دادی و از کالای بی ارزشش برای من پیش انداختی، وسیلۀ رسیدن به جوارت و پیوستن به مقام قرب حضرتت و سببی به سوی بهشتت، قرار ده؛ همانا تو دارندۀ احسان عظیمی و تو بخشندۀ کریمی.

پی نوشت ها:

[1] ممدوحی کرمانشاهی، شهود و شناخت، ۱۳۸۸ش، ج۲، ص۵۴۵.

[2] انصاریان، دیار عاشقان، ۱۳۷۳ش، ج۷ ص۹۳-۱۱۳؛ ممدوحی، کتاب شهود و شناخت، ۱۳۸۸ش، ج۲، ص۵۴۵-۵۶۰.

[3] ممدوحی، کتاب شهود و شناخت، ۱۳۸۸ش، ج۲، ص۵۴۵-۵۶۰.

[4] فهری، شرح و تفسیر صحیفه سجادیه، ۱۳۸۸ش، ج۲، ص۴۹۹-۵۲۳.

[5] مدنی شیرازی، ریاض السالکین، ۱۴۳۵ق، ج۴، ص۳۳۹-۳۶۸.

[6] مغنیه، فی ظلال الصحیفه، ۱۴۲۸ق، ص۳۷۷-۳۸۲.

[7] دارابی، ریاض العارفین، ۱۳۷۹ش، ص۳۸۷-۳۹۲.

[8] فضل‌الله، آفاق الروح، ۱۴۲۰ق، ج۲، ص۹۹-۱۲۲.

[9] فیض کاشانی، تعلیقات علی الصحیفة السجادیه، ۱۴۰۷ق، ص۶۶-۶۷.

[10] جزایری، شرح الصحیفة السجادیه، ۱۴۰۲، ص۱۶۰-۱۶۱.

[11] ترجمه از شیخ حسین انصاریان.

 

کلمات کلیدی
بدهکاری  |  ادا دین  |  دعای سی‌ام صحیفه سجادیه  | 
لینک کوتاه :