گنجینه معارف

تربیت دینی نوجوان


تعداد بازدید : 1720     تاریخ درج : 1398/08/28    

دشوارترین دوران زندگی انسان از نظر تربیتی، دوره نوجوانی است. این دوره، که حدود ۱۲-۱۸ سالگی را در بر می گیرد، منطبق بر دوره راهنمایی و دبیرستان است. بیشترین مشکلات تربیتی در این دوره پیش می آید و بیشتر در همین دوره است که فرزندان یا از دست می روند یا در مسیر سعادت گام می نهند. برخی از بحران های که نوجوان با آن دست به گریبان است عبارت اند از:

۱. بحران هویت

آدمی با پشت سر گذاشتن دوره کودکی به بحران هویت دچار می شود. پرسش های متعددی فضای ذهن و فکر او را به هم می ریزد و دنبال پاسخ آنها می گردد. جهان بینی و هویت نوجوان با یافتن پاسخ هایی مناسب برای سوالاتش شکل می گیرد و اگر جواب این سوالات را دریافت نکند، دچار احساس پوچی، از خود بیگانگی، تنهایی، غربت و بی پناهی و عدم برقراری ارتباط صحیح با دیگران می شود و این وضعیت برای نوجوان بسیار خطرناک است و او را دچار بحران هویت می کند.

۲. بحران بلوغ

از یک سو انگیزه های غریزی و در راس آنها میل جنسی و نیز انگیزه های عاطفی هر لحظه او را به سویی می کشد و تعادل روانی او را به هم می زند و از سوی دیگر انواع تردیدها و دودلی ها او را با بلاتکلیفی دردآوری روبه رو می سازد. در این میان آنچه بیش از همه برای نوجوان محسوس است، ابهام و سردرگمی است.

از این رو، نوجوان به کوچک ترین عاملی تعدل روانی خود را از دست می دهد و هیجانی می شود. تحولات دوران بلوغ حدود سه سال طول می کشد. در پسران حدود سنی ۱۳-۱۶ سال را در بر می گیرد و در دختران یکی دو سال کمتر. این مقطع سنی بحرانی ترین مرحله از زندگی انسان است.

۳. بحران شخصیت

ظهور بلوغ و تحولات جسمانی در نوجوان میل به احراز شخصیت و استقلال در او پدیدار می شود و انتظار دارد در او به دیده کودک نگاه نکنند و به شخصیت و فکر و عمل او بها دهند.

ضرورت تربیت دینی در دوره نوجوانی

نوجوان تنها در سایه تربیت دینی است که از بلاتکلیفی، ابهام و سردرگمی دوران نوجوانی نجات یافته، فلسفه روشنی برای زندگی خود پیدا می کند و می تواند پاسخ سوال های اساسی خود را بیابد علاوه بر این، دست یافتن به ایمان دینی، نوجوان را در رسیدن به آرامش روانی، که از نیاز ها و ضرورت های این دوران است، کمک می کند و اضطراب های او را فرو می نشاند.

مراقبت های والدین

اساس تربیت دینی و اخلاقی نوجوان در خانواده ریخته می شود. پدر و مادر نباید فرزندان نوجوان خود را به حال خود رها کنند، بلکه باید او را در مواجهه با بحران های دوره نوجوانی کمک کنند و زمینه رشد و تقویت ایمان مذهبی را برایش فراهم سازند.

شایسته است والدین در تربیت دینی نوجوان امور زیر را مراعات کنند:

۱. برگزاری مراسم جشن تکلیف

۲. ترغیب فرزندان نوجوان به اعمال عبادی از قبیل نماز و روزه و مانند آن.

۳. تبیین گستره دین برای نوجوانان

والدین در تربیت دینی کودکان و نوجوانان باید به این نکته مهم توجه داشته باشند و فرزندان خود را از آن آگاه سازند تا گمان نکنند دین در برخی واجبات عبادی خلاصه می شود، بلکه همچنان که به نماز و روزه اهمیت می دهند، باید به راستگویی، امانتداری، خیرخواهی، وظیفه شناسی و مانند آن نیز بها دهند و همه آنها را از وظایف دینی خود بدانند.

۴. تنها نگذاشتن نوجوانان

پدر و مادر نباید فرزند نوجوان خود را در حل و فصل مسائل فکری دوران نوجوانی و یافتن پاسخ پرسش های اساسی تنها بگذارند، بلکه باید به روش منطقی آنها را در حل مسائل خود یاری رسانند.

۵. صمیمیت و رفاقت

۶. پذیرفتن نوجوان

 والدین باید به فرزند نوجوان خود و شخصیت و فکر و عمل او بها دهند و استقلال او را بپذیرند، به او شخصیت بدهند.

۷. پر کردن اوقات فراغت

۸. شرکت در محافل مذهبی.

کلمات کلیدی
نوجوان  |  تربیت دینی  |  بحران هویت  |  جشن تکلیف  |  بحران شخصیت و هویت  |  بحران شخصیت  | 
لینک کوتاه :