معرفی کتاب

اوصاف المهدی (عج)


نویسنده : سعیدی، احمد ناشر : انتشارات مسجد مقدس جمکران مکان انتشار : قم زبان : فارسی تعداد بازدید : 163     تاریخ درج : 1397/02/14    

اوصاف المهدی(عج): در بیان اسامی، القاب، اوصاف و کنیه های امام زمان(عج) اثر احمد سعیدی، معرفی، ترجمه و توضیح مجموعه ای گسترده از نام ها، القاب و کنیه های حضرت مهدی(عج) می باشد که به زبان فارسی و در سال 1358ش تدوین گردیده است.

محتویات

 ۱ ساختار

 ۲ گزارش محتوا

 ۳ وضعیت کتاب

 ۴ منابع

 ۵ پیوندها

ساختار

مقدمه مؤلف در بیان چند نکته پیرامون کتاب، آغازگر مباحث بوده و مطالب بر پایه روایات، ادعیه و زیارت و از منابع کهن تهیه گریده است.

در این مجموعه، پانصد و ده لقب و اسم به ترتیب حروف الفبا، برای آن حضرت شناسایی شده و معنا و مفهوم آن مشخص گردیده است.

روش مؤلف بر این بوده که فقط اسم، لقب یا کنیه امام زمان(عج) یا توصیفی که برای آن حضرت شده است را ذکر کند، سپس آن را ترجمه نموده، اگر آیه ای از قرآن بر آن اشاره داشت، یا حدیثی از امامان(ع) پیرامون آن صادر شده و یا بخشی از دعا یا زیارتی که مخصوص آن حضرت است، به آن اشاره دارد، آن را به عنوان مؤید نقل کند؛ یعنی حد وسط بین شرح و تفصیل مفصل و ذکر نام و ترجمه آن.

برخی از این اسامی و القاب، نام هایی است که پیامبر(ص) و امامان معصوم(ع) برای امام زمان(عج) انتخاب کرده اند و برخی را دیگران، چه از علمای شیعه و یا عامه، حتی برخی پیروان سایر مذاهب و مکاتب و حتی کسانی که پیرو هیچ دین و آئینی نیستند.

از آن جا که گاه تفکیک اسم از لقب و توصیف مشکل به نظر می رسیده، مؤلف تمام آن ها را به صورت الفبایی منظم کرده است؛ هر چند که خود اعتراف دارد، اگر هر کدام از اسم، لقب، کنیه و وصف را به صورت جداگانه و در فصل مخصوص می آورد، بهتر بود.

گزارش محتوا

به عنوان نمونه، به چند مورد از این اسامی و القاب اشاره می شود:

مؤلف «اباصالح» را از معروفترین کنیه های امام زمان(عج) دانسته و معتقد است، بیشتر در مواقع اضطرار و گم شدن در صحرا و بیابان و یا گمگشتگی فکری و فرهنگی، می توان آن حضرت را با آن به یاری طلبید و از امام صادق(ع) نیز حدیثی بدین مضمون روایت می کند که «هر گاه از راهی گم شدید، ندا کنید: ای صالح یا ای اباصالح».

به نقل از ذخیره الالباب ذکر شده که به موعود آخر الزمان در تورات، به لغت ترکوم،«اوقیدمو» گفته می شود.

به امام زمان(عج) «بِئرُ المُعَطَّله» گفته شده و نویسنده در روایتی از امام صادق(ع) نقل می کند که ایشان در تفسیر «وَ بِئرٍ مُعَطَلَةٍ وَ قَصرٍ مَشِیدٍ» فرموده است این مثلی است که برای آن محمد(ص) جاری شده و منظور امامی است که غایب شده و از علوم او استفاده نمی شود.

از دیگر اسامی و القاب ذکر شده می توان به: تِلاد نِعَم، ثار الله، جَوار الکنس، حاشر، خسرو، دیان، ذوالحلم، رکن الانام، زند افریس، سدید، شماطیل، صمصام منتقم، ضرغامه، طامس، ظَهر، عماد، غاشیه، فیذموا، قابض، کوکما، لندیطارا، مجلی، نازح، واقیذ، هادِم الشرک، یمین و... اشاره کرد.

کلمات کلیدی
امام مهدی(ع)  | 
لینک کوتاه :