گوهر ناب  /  اشعار آیینی  /  امام حسین(ع)

مجموعه ابیات ولادت امام حسین(ع)

روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجرت دومین فرزند برومند حضرت على و فاطمه، که درود خدا بر ایشان باد، در خانه‏ وحى و ولایت، چشم به جهان گشود. چون خبر ولادتش به پیامبر گرامى اسلام (ص) رسید، به خانه‏ حضرت على و فاطمه علیهماالسلام آمد و اسماء را فرمود تا کودکش را بیاورد. اسماء او را در پارچه‏ اى سپید پیچید و خدمت رسول اکرم(ص) برد، آن حضرت به گوش راست او اذان و به گوش چپ او اقامه گفت. در اینجا ابیاتی به مناسبت ولادت امام حسین علیه السلام که توسط شاعران آئینی سروده شده است، از نظر می گذرد.

تعداد بازدید : 866     تاریخ درج : 1400/11/30    

نور ابدی و ازلی می آید
بر عالم ایجاد، ولی می آید

مجموعه ی حسن و عشق و ایثار و کرم
یعنی که حسین ابن علی می آید

نام تو را دوای درد است حسین
بی یاد تو بین که چهره زرد است حسین

عشق تو مرا ز خویش بیگانه نمود
بی عشق تو بین که سینه سرد است حسین

میلاد حسین خون بهای دین است
این عید، حیات شیعه را تضمین است

امروز فرشتگان به هم می گویند
احیاگر آیین محمد این است

دریای دُر از دلِ صدف می آید
تبریک سه نور، با شعف می آید

خورشید و مه و ستاره یک جا جمعند
عطر صلوات از نجف می آید


شعبان شد و حق شور و شعف در می ما ریخت
از شهد شقایق سبب شادی ما ریخت

گر حضرت حق این همه می در پی ما ریخت
بر یمن قدوم سه یل کرب و بلا ریخت

حسینی مسلکان هنگام بینایی عین است
زمان اشتیاق اولیای عالمین است

ببالید ای گدایان حسین برخود که امشب
شب میلاد مسعود شهنشاهم حسین است

ماه شعبان با گلستان نبی
عطر نَفَسِ حسین و عباس و علی

هم قدم شد با بهار روزگار
رحمتش آورده بر دل ها قرار

از سوره والشمس دلم شد آگاه
که از پی خورشید به ره آید ماه

یک روز پس از حسین عباس آمد
لا حول و لا قوۀ الا بالله

حق کرده ظهور تا حسین آمده است
آیات جهاد با حسین آمده است

فطرس به امید عفو بر درگه او
با ذکر حسین، با حسین آمده است

در سوم شعبان که همه لطف و صفاست
میلاد پر افتخار شاه شهد است

در حیرتم از این که بُوَد وقت سرور
یا موسم سوز و گریه و شور و نواست

امشب که فضا پر است از بوی حسین
عطر گل سرخ آید از سوی حسین

ای فطرس پر سوخته احرام ببند
از بهر طواف کعبه ی روی حسین

امشب شب میلاد حسین است حسین
اندر همه جا یاد حسین است حسین

خوانند همه نادعلی، لیک علی
امشب به لبش ناد حسین است حسین

وقتی که حسین یافت میلاد امروز
یزدان در لطف تازه بگشاد امروز

در عالم قدس یک حسین داشت خدا
آن را به محمد و علی داد امروز

بر آنچه که شد هادی فطرس صلوات
خوانیم به دل شادی فطرس صلوات

میلاد حسین عید آزادی اوست
بر لحظه ی آزادی فطرس صلوات

ای آنکه تو را حُسن خداداد بُود
میلاد تو جلوه گاه ایجاد بُود

ما را به نگاه لطف خود شادان کن
امروز که قلب فاطمه، شاد بُود

ای دلنواز قاری قرآن خوش آمدی
در بیت وحی با لب خندان خوش آمدی

ای العطش، ترانۀ قبل از ولادتت
مادر فدات با لب عطشان خوش آمدی

عیدِ ولادت آمد و سورِ محمدی
عالم فدای جلوۀ نورِ محمدی

در طلعتِ ولایتِ آن هورِ احمدی
دل را چکامه ایست زِشورِ محمدی

گفتم به قرار، قرار جانانه به جان خواهم داد
با هر نفسی تازه، بر کلام حس خواهم داد

از نام علی مرتضی، هر چه نشانه می رود بر دل من
با شعر و نوا، سرور و مستی همه را خواهم خواند

ناگهان یک صبح زیبا آسمان گل کرده بود
خاک تا هفت آسمان، بغض تغزل کرده بود

حتم دارم در شب میلادت، ای غوغاترین!
حضرت حق نیز در کارش تأمل کرده بود

هر فرشته، تا بیایی، ای معمایی ترین!
بال های خویش را دست توسل کرده بود

حجت حق، از حریم حق، به امر حق عیان شد
روشن از نور رخش، ارض و سما، کون و مکان شد

خانه زاد حق ولادت یافت اندر خانۀ حق
حق به مرکز جا گرفت، باطل گریزان از میان شد

میلاد گل رسول و زهرا و علی است
زیرا که جهان خجسته زین نور جلی است

ما را دگر از روز جزا بیمی نیست
چون بر دل ما عشق حسین ابن علی است

مژده ای دل خدای عشق رسید
شاهدان را لقای عشق رسید

جان به پایش کنید قربانی
عاشقان خونبهای عشق رسید

تا به راهت راهیم من
فارق از گمراهیم من

غم ندارم در دو عالم
چون حسین است مقتدایم

ز گلزار نبی(ص) و بوستان حیدر و زهرا
 گلی بشگفت با بوی خوش و با چهرۀ زیبا

شنیدستی که با یک گل نمی گردد بهار؟ اما
گلستان گشته از این گل، همه دنیا و ما فیها

بوی گل های بهشتی ز فضا می آید
عطر فردوس هم آغوش صبا می آید

نوگل مصطفوی، زینت باغ علوی
 مظهر پنج تن آل عبا می آید

سروشی دوش در گوشم، سرود این نغمۀ شیوا
 که بشگفت از گلستان محمد(ص) نوگلی زیبا

بشارت ای گنه کاران حسین آمد حسین آمد
 نثار مقدمش سرها، فدای جان او جان ها

شاهی به دوصد عزت و اجلال آید
با شوکت و فر و جاه و اقبال آید

امروز حسین آید و فردا عباس
 خورشید ز پیش و مه ز دنبال آید

از عشقِ حسین تا تکلم کردند
قدسی نفسان باز تبسم کردند

از بهر زیارت حسین بن علی
در خاک قدوم او تیمم کردند

پیغمبران همه شده محو نظاره اش
صف بسته اند دور و بر گاهواره اش

این است آن سپهر ولایت که وقت صبح
خورشید و ماه گشته به دور ستاره اش

ای شاه شقایق، غزلستان عزیزم
دادی نفسی باز که از سینه گریزم

دارایی من جمله غزل هست و قصیده
آورده ام اینجا که به پای تو بریزم

ایام نشاط و شور امت آمد
هنگام سرور و اخذ حاجت آمد

روز سه و چهار و پنج شعبان
از جانب حق سه پیک رحمت آمد

سومین روز ز شعبان چون برآمد خورشید
سومین شمس ولایت ز افق چهره گشود

روز میلاد همایون حسین ابن علی است
باد بر خلق جهان مقدم پاکش مسعود

تا بال و پر عشق به جانم دادند
در وادی عاشقان مکانم دادند

گفتم که کجاست کعبۀاهل ولا؟
درگاه حسین را نشانم دادند

صفا گرفته دلم از صفای ثارالله
نوای مرغ دلم در نوای ثارالله

ز صبح روز ولادت نه صبح روز ازل
پریده مرغ دلم در هوای ثارالله

میلاد حسین شادی دل ها شد
امید دل پیامبران پیدا شد

اینک به سویش برو که فردا دیر است
کز آمدنش در شفاعت وا شد

میلاد حسین و سوم شعبان است
خورشید ولایت از افق تابان است

ای کشور جمهوری اسلام، حسین
داماد عزیز ملت ایران است

امروز که بلبلان ترنم کردند
با یکدیگر از عشق تکلّم کردند

چون غنچه و گل علی و زهرا از شوق
بر روی حسین خود، تبسم کردند

میلاد حسین نوگل زهراشده امشب
گیتی ز رخش طور تجلا شده امشب

ده مژده ی جان بخش به عالم ز قدومش
زیرا که در رحمت حق واشده امشب

بر آنچه که شد هادی فطرس صلوات
خوانیم به دل شادی فطرس صلوات

میلاد حسین عید آزادی اوست
بر لحظه آزادی فطرس صلوات

کلمات کلیدی
ولادت امام حسین علیه‌السلام  |  شعر آئینی  |  شب ولادت امام حسین  | 
لینک کوتاه :