حدیث

حمزه بن طيار گويد; امام صادق(ع)بمن فرمود بنويس، سپس برايم املا كرد;

منبع : الکافي (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 164 موضوع : حجت های خدا قائل : امام صادق (علیه السلام) تعداد بازدید : 557     تاریخ درج : 1393/11/26    

قَالَ لِي اُكْتُبْ فَأَمْلَى عَلَيَّ إِنَّ مِنْ قَوْلِنَا إِنَّ اَللَّهَ يَحْتَجُّ عَلَى اَلْعِبَادِ بِمَا آتَاهُمْ وَ عَرَّفَهُمْ ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ رَسُولاً وَ أَنْزَلَ عَلَيْهِمُ اَلْكِتَابَ فَأَمَرَ فِيهِ وَ نَهَى أَمَرَ فِيهِ بِالصَّلاَةِ وَ اَلصِّيَامِ فَنَامَ رَسُولُ اَللَّهِ ص عَنِ اَلصَّلاَةِ فَقَالَ أَنَا أُنِيمُكَ وَ أَنَا أُوقِظُكَ فَإِذَا قُمْتَ فَصَلِّ لِيَعْلَمُوا إِذَا أَصَابَهُمْ ذَلِكَ كَيْفَ يَصْنَعُونَ لَيْسَ كَمَا يَقُولُونَ إِذَا نَامَ عَنْهَا هَلَكَ وَ كَذَلِكَ اَلصِّيَامُ أَنَا أُمْرِضُكَ وَ أَنَا أُصِحُّكَ فَإِذَا شَفَيْتُكَ فَاقْضِهِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع وَ كَذَلِكَ إِذَا نَظَرْتَ فِي جَمِيعِ اَلْأَشْيَاءِ لَمْ تَجِدْ أَحَداً فِي ضِيقٍ وَ لَمْ تَجِدْ أَحَداً إِلاَّ وَ لِلَّهِ عَلَيْهِ اَلْحُجَّةُ وَ لِلَّهِ فِيهِ اَلْمَشِيئَةُ وَ لاَ أَقُولُ إِنَّهُمْ مَا شَاءُوا صَنَعُوا ثُمَّ قَالَ إِنَّ اَللَّهَ يَهْدِي وَ يُضِلُّ وَ قَالَ وَ مَا أُمِرُوا إِلاَّ بِدُونِ سَعَتِهِمْ وَ كُلُّ شَيْ ءٍ أُمِرَ اَلنَّاسُ بِهِ فَهُمْ يَسَعُونَ لَهُ وَ كُلُّ شَيْ ءٍ لاَ يَسَعُونَ لَهُ فَهُوَ مَوْضُوعٌ عَنْهُمْ وَ لَكِنَّ اَلنَّاسَ لاَ خَيْرَ فِيهِمْ ثُمَّ تَلاَ ع لَيْسَ عَلَى اَلضُّعَفاءِ وَ لا عَلَى اَلْمَرْضى وَ لا عَلَى اَلَّذِينَ لا يَجِدُونَ ما يُنْفِقُونَ حَرَجٌ فَوُضِعَ عَنْهُمْ ما عَلَى اَلْمُحْسِنِينَ مِنْ سَبِيلٍ وَ اَللّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ وَ لا عَلَى اَلَّذِينَ إِذا ما أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ الَ فَوُضِعَ عَنْهُمْ لِأَنَّهُمْ لاَ يَجِدُونَ .

حمزه بن طيار گويد: امام صادق(ع)بمن فرمود بنويس، سپس برايم املا كرد: از عقيده ماست كه خدا نسبت بآنچه ببندگان داده و بايشان معرفي كرده احتجاج كند. بسوي ايشان پيغمبر فرستاده و برايشان كتاب نازل كرده كه در آن امر فرموده و نهي نموده، بنماز و روزه امر فرموده(روزي بين الطلوعين در وادي معرس)پيغمبر(ص)را از انجام نماز خواب ربود(و نماز صبحش قضا شد)خدايش فرمود: من ترا بخواب برم و من ترا بيدار كنم هر وقت از خواب برخاستي نماز بخوان تا مردم بدانند اگر از نماز خوابشان ربود بايد چه كنند، چنان نيست كه ايشان گويند: چون پيغمبر از نماز خوابش ربود، هلاك گشت و هم چنين است موضوع روزه(خداي تعالي فرمايد)من مريضت ميكنم و من بهبودت ميدهم. چون شفايت بخشيدم روزه را قضا كن، سپس امام صادق(ع)فرمود: همچنين در هر چيز(از اوامر خدا)كه بنگري هيچ كس را در تنگي و فشار نمي بيني، كسي را نمي بيني جز اينكه خدا بر او حجت دارد و خدا را نسبت بكار او مشيت است، من نميگويم مردم هر چه خواهند بكنند(چنان كه تفويضي مذهب گويد)سپس فرمود: خداست كه راه را نشان دهد و نشان ندهد(پس كار مردم بدست اوست و بخود واگذار نيستند)و باز فرمود: مردم بكمتر از طاقتشان مامورند و نسبت بهر چه مامورند توانايي دارند و هر چه از طاقتشان خارجست از عهده ايشان ساقط است ولي در مردم خيري نيست(زيرا ايشان پس از چنين منت و اتمام حجت و توسعه و سهولت ناسپاسي خدا كنند و در پرستش و طاعتش كوتاهي ورزند)سپس(آيه 92 سوره توبه را كه در باره جهاد است)تلاوت فرمود«بر ناتوانان و بيماران و كساني كه مالي ندارند تا انفاق كنند تكليفي نيست»پس جهاد را از ايشان برداشت(و بعد از يك جمله فرمايد)«بر نيكوكاران راه اعتراضي نيست و خدا آمرزنده و مهربانست و تكليفي نيست بر كساني كه چون پيش تو آمدند كه مركوبشان دهي-گفتي چيزي ندارم كه شما را بر آن سوار كنم-»پس از اينها هم كه مركوب نداشتند جهاد را برداشت.
کلمات کلیدی
خدا  |  خواب  |  روزه  |  امام صادق (علیه السلام)  |  حجت های خدا  | 
لینک کوتاه :