حدیث

مردي خدمت امام باقر(ع)آمد و عرضكرد; بمن بگو پروردگارت از كي بوده؟

منبع : الکافي (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 88 موضوع : آفرینش زمان و مکان قائل : امام باقر (علیه السلام) تعداد بازدید : 533     تاریخ درج : 1393/11/26    

جَاءَ رَجُلٌ إِلَى أَبِي جَعْفَرٍ ع فَقَالَ لَهُ أَخْبِرْنِي عَنْ رَبِّكَ مَتَى كَانَ فَقَالَ وَيْلَكَ إِنَّمَا يُقَالُ لِشَيْ ءٍ لَمْ يَكُنْ مَتَى كَانَ إِنَّ رَبِّي تَبَارَكَ وَ تَعَالَى كَانَ وَ لَمْ يَزَلْ حَيّاً بِلاَ كَيْفٍ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كَانَ وَ لاَ كَانَ لِكَوْنِهِ كَوْنُ كَيْفٍ وَ لاَ كَانَ لَهُ أَيْنٌ وَ لاَ كَانَ فِي شَيْ ءٍ وَ لاَ كَانَ عَلَى شَيْ ءٍ وَ لاَ اِبْتَدَعَ لِمَكَانِهِ مَكَاناً وَ لاَ قَوِيَ بَعْدَ مَا كَوَّنَ اَلْأَشْيَاءَ وَ لاَ كَانَ ضَعِيفاً قَبْلَ أَنْ يُكَوِّنَ شَيْئاً وَ لاَ كَانَ مُسْتَوْحِشاً قَبْلَ أَنْ يَبْتَدِعَ شَيْئاً وَ لاَ يُشْبِهُ شَيْئاً مَذْكُوراً وَ لاَ كَانَ خِلْواً مِنْ اَلْمُلْكِ قَبْلَ إِنْشَائِهِ وَ لاَ يَكُونُ مِنْهُ خِلْواً بَعْدَ ذَهَابِهِ لَمْ يَزَلْ حَيّاً بِلاَ حَيَاةٍ وَ مَلِكاً قَادِراً قَبْلَ أَنْ يُنْشِئَ شَيْئاً وَ مَلِكاً جَبَّاراً بَعْدَ إِنْشَائِهِ لِلْكَوْنِ فَلَيْسَ لِكَوْنِهِ كَيْفٌ وَ لاَ لَهُ أَيْنٌ وَ لاَ لَهُ حَدٌّ وَ لاَ يُعْرَفُ بِشَيْ ءٍ يُشْبِهُهُ وَ لاَ يَهْرَمُ لِطُولِ اَلْبَقَاءِ وَ لاَ يَصْعَقُ لِشَيْ ءٍ بَلْ لِخَوْفِهِ تَصْعَقُ اَلْأَشْيَاءُ كُلُّهَا كَانَ حَيّاً بِلاَ حَيَاةٍ حَادِثَةٍ وَ لاَ كَوْنٍ مَوْصُوفٍ وَ لاَ كَيْفٍ مَحْدُودٍ وَ لاَ أَيْنٍ مَوْقُوفٍ عَلَيْهِ وَ لاَ مَكَانٍ جَاوَرَ شَيْئاً بَلْ حَيٌّ يُعْرَفُ وَ مَلِكٌ لَمْ يَزَلْ لَهُ اَلْقُدْرَةُ وَ اَلْمُلْكُ أَنْشَأَ مَا شَاءَ حِينَ شَاءَ بِمَشِيئَتِهِ لاَ يُحَدُّ وَ لاَ يُبَعَّضُ وَ لاَ يَفْنَى كَانَ أَوَّلاً بِلاَ كَيْفٍ وَ يَكُونُ آخِراً بِلاَ أَيْنٍ وَ كُلُّ شَيْ ءٍ هالِكٌ إِلاّ وَجْهَهُ لَهُ اَلْخَلْقُ وَ اَلْأَمْرُ تَبارَكَ اَللّهُ رَبُّ اَلْعالَمِين وَيْلَكَ أَيُّهَا اَلسَّائِلُ إِنَّ رَبِّي لاَ تَغْشَاهُ اَلْأَوْهَامُ وَ لاَ تَنْزِلُ بِهِ اَلشُّبُهَاتُ وَ لاَ يَحَارُ وَ لاَ يُجَاوِزُهُ شَيْ ءٌ وَ لاَ تَنْزِلُ بِهِ اَلْأَحْدَاثُ وَ لاَ يُسْأَلُ عَنْ شَيْ ءٍ وَ لاَ يَنْدَمُ عَلَى شَيْ ءٍ وَ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِي اَلسَّماواتِ وَ ما فِي اَلْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ ما تَحْتَ اَلثَّرى .

مردي خدمت امام باقر(ع)آمد و عرضكرد: بمن بگو پروردگارت از كي بوده؟ فرمود: واي بر تو، بچيزي كه در زماني نبوده گويند، از كي بوده، همانا پروردگار من تبارك و تعالي هميشه بوده و زنده است بدون چگونگي، براي او بود شد نيست(جمله«بود شد»نسبت بخدا غلط است زيرا اين جمله را بكسي گويند كه نباشد و سپس پيدا شود)و بودنش را چگونه بودن نباشد، (زيرا او وجود بحت بسيط است و هيچ گونه تركيبي ندارد تا چگونگي داشته باشد)مكاني ندارد، در چيزي نيست و بر چيزي قرار ندارد، و براي منزلت خود مكاني پديد نياورده، پس از آنكه چيزها را آفريد نيرومند نگشت و پيش از آنكه چيزي آفريند ناتوان نبود، پيش از آنكه چيزي پديد آورد ترسان نبود، بآنچه در لفظ آيد و بخاطر گذرد مانند نيست، پيش از آفريدنش هم از سلطنت جدا نبود و پس از رفتن آفريدگان نيز از آن جدا نباشد هميشه زنده است بدون زندگي جداي از ذاتش، پيش از آنكه چيزي آفريند پادشاه توانا بود و پس از ايجاد جهان هستي پادشاه مقتدر است، براي او چگونگي و مكان و حدي نيست و بوسيله شباهت بچيزي شناخته نشود، هر چه بماند پير نگردد، او از چيزي نترسد بلكه تمام چيزها از ترس او قالب تهي كنند، زنده است بدون زندگي پديد آمده و بود قابل وصفي و چگونگي محدودي و مكاني كه در آن ايستد و مكاني كه مجاور چيزي باشد، بلكه زنده ايست(كه بآثار قدرت و زندگي)شناخته شده و پادشاهي است كه هميشه قدرت و پادشاهي دارد، آنچه را خواست بمحض آنكه خواست بمشيت خود پديد آورد، نه محدود است و نه داراي اجزا و فاني نگردد، او سرآغاز هستي است بدون كيفيت(هر چيز كه آغاز چيز ديگر باشد براي او كيفيتي از آن حاصل شود جز آغاز بودن خداوند)و انجام هستي است بدون مكان(موخر بودن هر چيز واقع شدن اوست در مكاني عقب تر از پيشينيانش جز ذات باري كه اوليت و آخريتش عين هم عين ذات اوست) -همه چيز نابود است جز ذات او(زيرا همه چيز بمنزله سايه و پرتوي از وجود اوست كه چون از ارتباط و تعلقشان باو صرف نظر شود جز نابودي چيزي نباشند)، آفرينش و فرمان بدست اوست، پرخير است پروردگار جهانيان، واي بر تو اي سيوال كننده، همانا پروردگار من خاطره ها او را فرا نگيرند و شبهات بر او فرود نيايند و سرگردان نشود(همه چيز نزدش روشن و قطعي است)چيزي بنزديكي او نرسد، پيش آمدها بر او وارد نشود مسيول چيزي واقع نگردد و بر چيزي پشيمان نگردد، چرت و خوابش نبرد، هر چه در آسمانها و زمين و ميان آنها و زير خاكست از آن اوست.
کلمات کلیدی
ذات  |  پادشاه  |  امام باقر (علیه السلام)  |  آفرینش زمان و مکان  | 
لینک کوتاه :