حدیث

جرجاني گويد، در بين راه مراجعتم از مكه و رفتن حضرت ابو

منبع : الکافي (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 137 موضوع : بحث توحید قائل : امام هادی (علیه السلام) تعداد بازدید : 313     تاریخ درج : 1393/11/26    

ضَمَّنِي وَ أَبَا اَلْحَسَنِ ع اَلطَّرِيقُ فِي مُنْصَرَفِي مِنْ مَكَّةَ إِلَى خُرَاسَانَ وَ هُوَ سَائِرٌ إِلَى اَلْعِرَاقِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ مَنِ اِتَّقَى اَللَّهَ يُتَّقَى وَ مَنْ أَطَاعَ اَللَّهَ يُطَاعُ فَتَلَطَّفْتُ فِي اَلْوُصُولِ إِلَيْهِ فَوَصَلْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَيَّ اَلسَّلاَمَ ثُمَّ قَالَ يَا فَتْحُ مَنْ أَرْضَى اَلْخَالِقَ لَمْ يُبَالِ بِسَخَطِ اَلْمَخْلُوقِ وَ مَنْ أَسْخَطَ اَلْخَالِقَ فَقَمَنٌ أَنْ يُسَلِّطَ اَللَّهُ عَلَيْهِ سَخَطَ اَلْمَخْلُوقِ وَ إِنَّ اَلْخَالِقَ لاَ يُوصَفُ إِلاَّ بِمَا وَصَفَ بِهِ نَفْسَهُ وَ أَنَّى يُوصَفُ اَلَّذِي تَعْجِزُ اَلْحَوَاسُّ أَنْ تُدْرِكَهُ وَ اَلْأَوْهَامُ أَنْ تَنَالَهُ وَ اَلْخَطَرَاتُ أَنْ تَحُدَّهُ وَ اَلْأَبْصَارُ عَنِ اَلْإِحَاطَةِ بِهِ جَلَّ عَمَّا وَصَفَهُ اَلْوَاصِفُونَ وَ تَعَالَى عَمَّا يَنْعَتُهُ اَلنَّاعِتُونَ نَأَى فِي قُرْبِهِ وَ قَرُبَ فِي نَأْيِهِ فَهُوَ فِي نَأْيِهِ قَرِيبٌ وَ فِي قُرْبِهِ بَعِيدٌ كَيَّفَ اَلْكَيْفَ فَلاَ يُقَالُ كَيْفَ وَ أَيَّنَ اَلْأَيْنَ فَلاَ يُقَالُ أَيْنَ إِذْ هُوَ مُنْقَطِعُ اَلْكَيْفُوفِيَّةِ وَ اَلْأَيْنُونِيَّةِ .

جرجاني گويد، در بين راه مراجعتم از مكه و رفتن حضرت ابو الحسن(ع)بعراق با آن حضرت برخورد كردم و از او شنيدم كه ميفرمود: «هر كه از نافرماني خدا بپرهيزد هيبتش نگهدارند و هر كه فرمان خدا برد فرمانش برند»من با ملايمت و لطف بسويش رفتم و چون خدمتش رسيدم سلام كردم، جواب گفت سپس فرمود: اي فتح هر كه خدا را خشنود كند بايد از خشم مخلوق باك نداشته باشد و هر كه خدا را بخشم آورد سزاوارست كه خدا خشم مخلوق را بر او مسلط سازد، خداي خالق جز بآنچه خود را ستوده نبايد توصيف شود، چگونه توان توصيف نمود آنكه را حواس از دركش ناتوان گشته و اوهام از رسيدنش و خاطرها از تحديدش و بيناييها از در خود گنجانيدنش، از آنچه واصفان ستايندش بزرگ تر و از آنچه مداحيش كنند برتر است، دور است در عين نزديكي، نزديك است در عين دوري، پس با وجود دوري نزديكست و با وجود نزديكي دور(چون او واجب است و مخلوق ممكن بلندي مقامش از آنها بسيار دور است و چون علم و قدرت و تدبيرش بذرات وجود مخلوق احاطه دارد از هر نزديكي بآنها نزديكتر است)او كيفيت را بوجود آورده پس باو كيف گفته نشود و او جايگزيني را آفريده پس نسبت باو«كجاست»گفته نشود زيرا او از چگونگي و جايگزيني بر كنار است.
کلمات کلیدی
خدا  |  مخلوق  |  امام هادی (علیه السلام)  |  بحث توحید  | 
لینک کوتاه :