حدیث

ابو بصير گويد; خدمت امام صادق عليه السلام نشسته بودم كه شخصي از او

منبع : الکافي (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 153 موضوع : سعادت و شقاوت قائل : امام صادق (علیه السلام) تعداد بازدید : 653     تاریخ درج : 1393/11/26    

كُنْتُ بَيْنَ يَدَيْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع جَالِساً وَ قَدْ سَأَلَهُ سَائِلٌ فَقَالَ جُعِلْتُ فِدَاكَ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ مِنْ أَيْنَ لَحِقَ اَلشَّقَاءُ أَهْلَ اَلْمَعْصِيَةِ حَتَّى حَكَمَ اَللَّهُ لَهُمْ فِي عِلْمِهِ بِالْعَذَابِ عَلَى عَمَلِهِمْ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع أَيُّهَا اَلسَّائِلُ حُكْمُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لاَ يَقُومُ لَهُ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِهِ بِحَقِّهِ فَلَمَّا حَكَمَ بِذَلِكَ وَهَبَ لِأَهْلِ مَحَبَّتِهِ اَلْقُوَّةَ عَلَى مَعْرِفَتِهِ وَ وَضَعَ عَنْهُمْ ثِقْلَ اَلْعَمَلِ بِحَقِيقَةِ مَا هُمْ أَهْلُهُ وَ وَهَبَ لِأَهْلِ اَلْمَعْصِيَةِ اَلْقُوَّةَ عَلَى مَعْصِيَتِهِمْ لِسَبْقِ عِلْمِهِ فِيهِمْ وَ مَنَعَهُمْ إِطَاقَةَ اَلْقَبُولِ مِنْهُ فَوَافَقُوا مَا سَبَقَ لَهُمْ فِي عِلْمِهِ وَ لَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَأْتُوا حَالاً تُنْجِيهِمْ مِنْ عَذَابِهِ لِأَنَّ عِلْمَهُ أَوْلَى بِحَقِيقَةِ اَلتَّصْدِيقِ وَ هُوَ مَعْنَى شَاءَ مَا شَاءَ وَ هُوَ سِرُّهُ .

ابو بصير گويد: خدمت امام صادق عليه السلام نشسته بودم كه شخصي از او پرسيد و گفت: قربانت گردم اي پسر پيغمبر از چه جهت شقاوت بگنهكاران رسيد تا خدا در علم خود بر عمل ايشان حكم بعذاب كرد امام(ع)فرمود: اي سيوال كننده، هيچ يك از خلق خدا نتواند بحق او قيام كند(و چنان كه شايسته او است انجام وظيفه نمايد)و چون اين مطلب را دانست بآن حكم كرد باهل محبت خويش نيروي معرفتش عطا فرمود و سنگيني عمل(و اطاعت خويش)را از ايشان برداشت بطوري كه سزاوار آن بودند، و باهل معصيت نيروي معصيت بخشيد براي آنچه از پيش نسبت بايشان ميدانست و ايشان را از توانايي پذيرش از خود باز داشت و حال آنها با آنچه از پيش نسبت بايشان ميدانست موافق گشت(چون بدنيا آمدند آن نيرو را در معصيت صرف كردند)و نتوانستند وضعي پيش آورند كه ايشان را از عذاب او برهاند زيرا علم خدا را بحقيقت باور كردن سزاوارتر است، اينست معني«خدا خواست هر چه را خواست»و اينست راز او.
کلمات کلیدی
خدا  |  عذاب  |  معصیت  |  سعادت و شقاوت  |  امام صادق (علیه السلام)  | 
لینک کوتاه :