علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن سوم  /  حمزة بن یعلی اشعری قمی

آثار و روایات


تعداد بازدید : 34     تاریخ درج : 1390/10/05    

روش جاری در میان شاگردان مکتب اهل بیت(ع) چنین بوده که اخباری را که می شنیدند، می نوشتند و به شکل یک کتاب و مصنّف[1] به نسل های آینده منتقل می گردند. گرچه این راوی نامور از محضر امامان معصوم(ع) و یاران آنها کسب دانش کرده و طبعاً باید سیره آنان را به ارث برده باشد. اما از وی آثار ماندگار فراوانی به جای نمانده است و فقط در باره اش گفته اند:

لَهُ کتاب یرویه عدّةُ من اصحابنا؛ او دارای کتابی است که گروهی از عالمان و محدّثان شیعی آن را روایت کرده اند.[2]

متأسفانه در مورد نام این کتاب، هیچ اطلاعی در دست نیست.

یادگارهای مکتوب

روزه

از امام صادق(ع) درباره روزه روزی که انسان تردید دارد، آیا آخر ماه شعبان است یا اول ماه رمضان سؤال شد؛ امام فرمود:

من اگر یک روز از شعبان را روزه بدارم، در نزد من محبوب تر است از اینکه یک روز از ماه رمضان را افطار کنم.[3]

ماه رمضان

امام صادق(ع) فرمود: هنگامی که در آغاز ماه رجب، هلال ماه دیده شد، پنجاه و نه روز بشمار، روز شستمین را روزه بگیر![4]

فراخوانی پدر و مادر در نماز

امام موسی بن جعفر(ع) فرمود: اگر هنگامی که انسان در نماز است - نماز مستحبّی - پدرش او را فراخواند، نمازش را ادامه دهد و به ذکر و تسبیح مشغول باشد و اما اگر مادرش او را فراخواند، جواب دهد و می تواند نماز را بشکند![5]

وضوء گرفتن با آب گرم

امام صادق(ع) فرمود: اشکالی ندارد اگر انسان با آبی که با حرارت خورشید گرم شده است، وضو بگیرد.[6]

افطار روزه نافله و قضای روزه واجب

از صبح تا شب، هر زمان که دلت بخواهد، می توانی افطار کنی؛ اما در هنگامی که قضای روزه واجب را به جای می آوری فقط می توانی تا هنگامی که ظهر فرا نرسیده، افطار کنی.[7]

آرزوی زیارت خانه خدا

امام ششم شیعیان(ع) فرمود: کسی که از مکه باز می گردد، در حالی که قصد دارد در آینده نیز به مکه مشرف شود، عمر او زیاد می گردد.[8]

پی نوشت ها:

[1] قاموس الرجال، ج 4، ص 51، (مُصَنِّف بروزن مُعَظِّم).

[2] رجال نجاشی، ص 102.

[3] فروع کافی، ج 4، ص 81، باب الیوم الذی یشک فیه، حدیث 1، چاپ دارالکتب الاسلامیه.

[4] تهذیب الاحکام، ج 4، ص 247، حدیث 83، (لاَنْ اصومَ یوماً مِنَ شعبان احَبُّ الّی مِن اَن اُفطِر یوماً مِن شهرِ رمضان).

[5] تهذیب الاحکام، ج 6، ص 377، حدیث 1452، نشر صدوق، 1367 ش، (اِنَّ الرجُلَ اذا کان فی الصلوة فدعاهُ الوالدُ فَلیسبَّح و اذا دَعَتْهُ الوالده فَلیَقُلْ لبّیک).

[6] تهذیب الاحکام، ج 1، ص 390، حدیث 1114، (لابأس اَن یتوضّا بالماء الذی یُوضَعُ فی الشمس).

[7] همان، ج 4، ص 349، حدیث 424، (صومُ النافله لک اَن تُفْطِر ما بینک و بین اللیل متی ما شئت و قضاء الفریضه لک ان تفطر الی زوال الشمس فاذا زالت الشمس فلیس لک ان تفطر).

[8] فروع کافی، ج 4، ص 281، حدیث 3، (مَنْ رَجَعَ مِنْ مکه و هو ینوی الحجّ مِن قابلٍ زیدَ فی عُمره).

لینک کوتاه :