علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن سوم  /  ابراهیم بن محمد اشعری قمی

شناسنامه


تعداد بازدید : 37     تاریخ درج : 1390/10/05    

نکوداشت انتقال دهندگان روایات حجّت های خدا، از ارزشمندترین کارهای فرهنگی در یک جامعه دین مدار است.

در این نوشتار، نویسنده کوشیده است چهره ای دیگر از محدثّان شیعی را به ره پویان ساحت ولایت، معرّفی نماید.

آشنایی با محدّث

در اوایل نیمه دوم، از سده دوم هجری، در خانه مردی از قبیله اشعریان قم، به نام محمد اشعری، کودکی پا به عرصه هستی نهاد، که در میان تمامی نام ها، نام ابراهیم را برایش برگزیدند. این نورسیده در دامن پدری پرورش یافت که جانش با نور شناخت و عشق به خاندان پیامبر: روشن بود.

از این جهت که ابراهیم از تبار خاندان اشعری است و در شهر قم به دنیا آمده، به نام اشعری قمی مشهور است. ابراهیم از همان آغاز زندگی، در طلب گوهر دانش، برآمد و بهترین دانش را در درک و فهم سخنانی که ریشه های آسمانی داشت جستجو می کرد. این انگیزه نیرومند، او را به سوی آموختن و فراگیری اخبار اهل بیت: کشانید. از زندگی و چگونگی حالات پدرش چیزی نمی دانیم ولی این نکته مسلّم است که از خاندان اشعری است.[1]

متأسفانه تاریخ غروب این ستاره پرفروغ آسمان دانش حدیث، زمان، مکان، وفات و به خک سپاری اش بر ما مجهول است.

پی نوشت:

[1] رجال نجاشی، ص 24، ش 42، چاپ جامعه مدرسین؛ رجال طوسی، ص 451، ش 77، فهرست طوسی، ص 8، ش 14؛ تهذیب المقال، ج 1، ص 333؛ لسان المیزان، ابن حجر عسقلانی، ج 1، ص 97، ش 289؛ منتهی المقال، ج 1، ص 193؛ معجم رجال الحدیث، ج 1، ص 272؛ مشترکات، کاظمی، ص 168؛ قاموس الرجال، ج 1، ص 269، ش 179؛ کشف الغمّه، سیدبن طاووس، ص 125، چاپ داوری قم؛ الجامع فی الرجال، ص 60؛ رجال کشی، ص 181، ش 315، چاپ حسن مصطفوی؛ نقد الرجال تفرشی، ص 12، ش 91؛ مجمع الرجال؛ قُهپایی، ج 1، ص 64 و چند منبع دیگر.

لینک کوتاه :