علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن سوم  /  ابراهیم بن محمد اشعری قمی

سرچشمه های معرفت


تعداد بازدید : 45     تاریخ درج : 1390/10/05    

سرچشمه اصلی کسب معارف این محدّث، دو حجّت خدا هستند. ابراهیم بعد از آن دو بزرگوار، به نزد شاگردان و دانش آموختگانِ مکتب اهل بیت(ع) رو آورد، و به کسب دانش از آنان پرداخت تا او نیز برای نسل های بعد از خویش، این میراث گران قدر الهی را به یادگار گذارد، در اینجا به نام گروهی از استادان حدیث او اشاره می شود:

1 - ابویحیی الحناط؛

2 - ابان بن عبدالملک؛

3 - عبدالاعلی مولی آل سام؛

4 - حمزة بن حُمران؛

5 - عبید بن زراره؛

6 - ثعلبه بن میمون؛

7 - عبدالله بن بکیر؛

8 - حذیفة بن منصور؛

9 - فضل بن زکریّا؛

10 - حسن بن حذیفه؛[1]

11 - ابواسحاق طاهر.[2]

این محدّث گران قدر، در محضر استادان بزرگ حدیث حاضر شده و از خرمن دانش آنان، سودها برده و توشه ها اندوخته است.

آن گونه که از ترجمه استادان او بر می آید - که بیشتر آنان از محدثان شیعی و اهل کوفه هستند - طبعاً این بزرگوار راهی آن دیار هم شده و روزگاری را در آن خطّه به فراگیری آموزه های دینی پرداخته است.

پی نوشت ها:

[1] اصول کافی، ج 2، ص 255.

[2] معجم رجال الحدیث، ج 1، ص 272؛ الجامع فی الرجال، ص 6.

لینک کوتاه :