علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن چهاردهم  /  محمدتقی بروجردی

مراتب علمی

تعداد بازدید : 42     تاریخ درج : 1390/10/06    

شیخ محمدتقی در امور تحصیلی بسیار كوشا و مقیّد مباحثه بود و نظری قوی و سلیم، بیانی شیرین و شیوا، و اشتیاقی فراوان به درس و تحقیق داشت.

وی بیش از چهار دوره كامل در درس اصول آیةالله آقا ضیاءالدین عراقی حاضر شد و سه دوره از این دروس را تقریر نمود، كه ثمره آنها، كتاب نهایةالافكار است.(30)

این تقریر بهترین تقریری است كه از درس اصول آقا ضیاءالدین عراقی نوشته شده و باقی مانده (31) و یكی از منابع درس خارج اصول در حوزه های علمیّه است.

شیخ محمدتقی تقریرات دروس دو استاد دیگرش آیات: شیخ محمدحسین نایینی و سید ابوالحسن اصفهانی را در فقه و اصول به صورت متفرّقه نگاشته است.

قابل ذكر است كه آیةالله بروجردی كتاب وی با نام رساله ای در اجتهاد و تقلید را قبل از چاپ مطالعه نمود و از عظمت علمی آن بسیار تعجّب نمود و در مجالس و محافل، از آن تمجید نمود.(32)

كتاب حاشیه گسترده استدلالی بر عروة الوثقی خلاصه آرای فقهی وی است. این كتاب، جایگاه مؤلّف در فقه، و قدرت علمی او متجلّی است؛ همان طور كه برای خواننده آن، ذوق سلیم نویسنده در استنباط و اجتهاد واضح و روشن می گردد.

شیخ محمدتقی این تعلیقات را تا كتاب حج رسانده؛ و بر اثر عارضه قلبی، هنگام اشتغال به نوشتن بقیّه مطالب، وفات یافته و قلم از دست مباركش بر زمین افتاده است.(33)

وی مصداق بارز حدیث شریف نبوی(ص) گردید كه: اُطلُبُ العلم من المهد الی اللّحد

چنین گفت پیغمبر راستگوی

ز گهواره تا گور دانش بجوی

مشایخ روایی

آیةالله شیخ محمدتقی بروجردی، پس از پیمودن راه كمال و فضل و رسیدن به مراتب بالای تهذیب نفس و اخلاق والا، و بعد از پشت سر گذاشتن آزمایش های بسیار از استادان بزرگی در نجف اشرف، اجازه نقل حدیث دریافت كرد. اسامی آن بزرگان عبارت است از:

1 - میرزا حسین نوری (34)؛

2 - آقا ضیاءالدین عراقی؛

3 - سید ابوالحسن اصفهانی؛

اجازه اجتهاد

شیخ محمدتقی از دو استاد بزرگوارش (35)، آقا ضیاءالدین عراقی و سید ابوالحسن اصفهانی مفتخر به دریافت اجازه اجتهاد گردید.

لینک کوتاه :