علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن چهاردهم  /  محمدتقی بروجردی

از منظر بزرگان

تعداد بازدید : 63     تاریخ درج : 1390/10/06    

1 - شیخ محمدهادی امینی در كتاب معجم رجال الفكر و الادب فی النّجف در باره شیخ محمدتقی نوشته است:

محمدتقی فرزند عبدالكریم... عالم باتقوا، محققّ فاضلِ پژوهشگر.(59)

وی دارای تقریراتی در فقه و اصول است؛(60) كه نهایةالافكار از جمله آنهاست. این كتاب به چاپ رسیده است.(61)

2 - در كتاب فهرست كتاب های چاپی عربی تألیف خانبابا مُشار، كتاب نهایةالافكار شیخ محمدتقی این گونه معرفی شده است.

نهایةالافكار (در مبحث استصحاب، تعادل و تراجیح)، تقریر [درس اصول ] آقا ضیاء عراقی، نوشته شیخ محمدتقی فرزند عبدالكریم بروجردی.

جزء سوم، نجف، 1371 (ق. / 1330 ش.)، سربی، وزیری، جزء چهارم، 137 (ق. / 1330 ش.)، سربی، وزیری، ص 520 صفحه).

3 - آیةالله سید محمد غروی در كتاب مع كبار علماء النّجف الاشرف ابتدا همان توصیف در صدر كلام مؤلّف معجم الرّجال الفكر و الادب را درباره وی نوشته، فقط به جای كلمه متتبّع، (پژوهشگر)، لفظِ جلیل را به كار برده است.

وی در ادامه می گوید: «از خود شیخ محمدتقی شنیدم كه پنج دوره در درس اصول شیخ آقا ضیاء عراقی شركت كرده است...؛ اما متأسّفانه برای او [شیخ محمدتقی ]، به خاطر كثرت اشتغال به تحقیق و تألیف، فرصتی برای تدریس و اداره امور مردم پیدا نشد. وی به [درخواست آیةالله كاشانی و] دستور مرجع كبیر [آیةالله ] سید حسین بروجردی به تهران مهاجرت كرد برای تدریس و اقامه نماز جماعت در مسجد رئیسی كه مسجد شیشه نامیده می شود، اما او نتوانست جایگاهی [كه مناسب مقامش بود] در اجتماع پیدا كند.»(62)

4 - شیخ آقا بزرگ تهرانی در كتاب نقباء البشر درباره شیخ محمدتقی آورده است.

«شیخ محمدتقی فرزند عبدالكریم بروجردی، سكن نجف اشرف، عالم بارع و فاضل جلیل؛ مقدّمات علوم [دینی ] را در بروجرد فرا گرفت و [نیز] مقداری از سطوح [دروس حوزوی ] را نزد بزرگان آن شهر خواند؛ سپس به نجف اشرف مهاجرت كرد...»(63)

لینک کوتاه :