علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن دهم  /  قاضی احمد قمی

جد مادری


تعداد بازدید : 80     تاریخ درج : 1390/10/06    

به نوشته قاضی احمد، آقا کمال الدین حسین مسیبی - جدّ مادری او - از نسل مسیب بن علی خُزاعی است که اجدادش از عراق به قم مهاجرت نمودند. برخی از آنان در عصر میرزا شاهرخ تیموری، متصدی مهمات دیوانی و معماری قم بوده اند. آقا کمال در زمان پادشاهان ترکمن، کلانتر و معمار قم بود و به کثرت مُلک و تمکن مالی در این نواحی امتیاز داشت؛ اما به تدریج اموال خویش را در راه خدا انفاق نمود و از مظاهر دنیوی کناره گرفت. وی در خارج دروازه شهر - مشهور به کنگان - حسینیه ای ساخت و در آنجا معتکف گردید و تصمیم گرفت به خدمت اهل فضل و رسیدگی به امور محرومان جامعه اهتمام ورزد.[1]

در سال 908 ق. وقتی شاه اسماعیل صفوی بر سلطان مراد آق قویونلو پیروز شد، آقا کمال الدین به اتفاق سادات، قُضات، برخی مشاهیر و اهالی شیعه قم - که به قول قاضی احمد، قریب هفتصد سال به محنت تقیّه گرفتار بودند - به همدان رفتند و استقبال شایان توجه و با شکوهی از شاه اسماعیل به عمل آوردند. وی را در ترویج مذهب شیعه تشویق و تحریض نمودند. شاه اسماعیل این افراد را به دلیل سیادت و تشیّع، بر سایر اهالی قم امتیاز داد و چندی بعد به حسینیه آقا حسین آمد و از او خواست به گوشه نشینی و انزوا خاتمه دهد. آقا حسین پذیرفت و تصدی امور مهم قم به وی و کارهای اداری و سپاهی ناحیه، به فرزندش آقا فتح الله سپرده شد.[2]

در سال 918 ق. پادشاه صفوی، منصب وزارت دیوان اعلی را به آقا کمال الدین حسین، تکلیف کرد؛ ولی او از پذیرش امتناع کرد و کهولت سن و عدم تحمل سفرها را عذر آورد. وی از آن پس به سمت وزارت و در عین حال حکومت قم منصوب گردید.[3]

پی نوشت ها:

[1] خلاصةالتواریخ، ص 54.

[2] خلاصةالتواریخ، ص 55.

[3] همان، ص 82.

لینک کوتاه :