علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن چهاردهم  /  عباسعلی محقق خراسانی

تواد و خاندان


تعداد بازدید : 154     تاریخ درج : 1390/10/06    

شیخ عباسعلی محقّق واعظ خراسانی معروف به محققِ واعظ و محققِ خراسانی، از مشاهیر وعّاظ ایران، چهارشنبه 15 صفر سال 1310ق. در مشهد مقدّس به دنیا آمد.[1]

خاندان

پدرش ملّا بمانعلیِ واعظ، معروف به حاجی محقق (متوفای 1335 ق.) دامغانی بود. وی سالیان دراز در جوار حضرت امام رضاعلیه السلام به وعظ، خطابه و ذکر مصائب اهل بیت علیهم السلام اشتغال داشت.

از وی - که از استادان اهل منبر به شمار می آمد - دفتری باقیمانده که حاوی مطالب منبری، شعرهای عربی و فارسی است.

شیخ عباسعلی محقق می گفت: «مضمون و محتوای قصیده عربی [آن مرحوم ] چنان گویایِ عزا و ماتم آن بزرگوار بود که هنگام عزاداریِ آن حضرت، اهل منبر برخی از ابیات آن را با لحنی سوزنک که مناسب با وزن این قصیده بود می خواندند... تا کنون بیت های این قصیده در خاطره ها باقی مانده چنان که هنوز برخی از وعاظ و منبریان مشهد آن را با صوتی حزین می خوانند»[2]

سرانجام این عالم ادیب و واعظ خطیب در 20 شعبان 1335ق. دار فانی را وداع گفت و در آستانه مبارک رضوی مدفون شد.[3]

پی نوشت ها:

[1] گنجینه دانشمندان، ج 3، ص 561.

[2] فرهنگ خراسان، ج 3، صص 460 - 459.

[3] تاریخ علمای خراسان، ص 270.

لینک کوتاه :