علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن چهاردهم  /  عباسعلی محقق خراسانی

از منظر دیگران


تعداد بازدید : 58     تاریخ درج : 1390/10/06    

فرزند ایشان دکتر مهدی محقق می نویسد:

«مرحوم پدرم از وعّاظ درجه یک خراسان بود و تسلط و علاقه زائدالوصفی به اخبار و احادیث آل محمدصلی الله علیه وآله وسلم داشت. عشق او به اخبار و احادیث بدان پایه بود که وقتی مرحوم حاج شیخ عباس قمی قدس سره کتاب سفینةالبحار را تألیف می کرد پدرم از ترس اینکه مبادا امکان چاپ آن دست ندهد همه کتاب را با دست خود استنساخ کرد چنانکه هم کنون یک دوره سفینه خطّی به خط پدرم در اختیار این بنده است».[1]

حجةالاسلام و المسلمین حاج شیخ حسین انصاریان می نویسد:

[مرحوم محقق] یکیاز بزرگان اهل منبر.... مردی وارسته، دانشمند، مبارز و مجاهد بود و من او را وقتی زیارت کردم، در سنین هشتاد سالگی بسر می برد و باز هم به توفیق حق، منبر می رفت و در کمال نشاط، مردم را موعظه می کرد.»[2]

دکتر حسن حبیبی در مورد ایشان می گوید:

«من تا آنجا که به یاد دارم آن بزرگوار به هیچ عنوان بدون مطالعه و آمادگی به منبر نمی رفت سخنرانی های ایشان بسیار مفید بود. همیشه در پایِ منبرشان عده ای را می دیدم که در حالِ یادداشت برداری هستند. سخنرانی های واعظ خراسانی از جهت فنی و علمی بسیار مرتّب و منظم بود و تسلط خوبی به تفسیر داشت... سخنرانی های واعظ خراسانی یک کلاسِ آموزش فرهنگ و زندگی بود که هر کس می توانست به صورت رایگان از آن سود می برد.»[3]

مرحوم رازی نیز در کتابش از او به بزرگی یاد کرده می گوید:

«مرحوم حجةالاسلام و المسلمین و المحدثین و قدوة الخطباء و المبلغین حاج شیخ عباسعلی واعظ خراسانی.... در عاصمه تشیّع اشتغال به ترویج دین از طریق منبر داشتند.[4] او «از اساتید و مشاهیر وعّاظ ایران [است که].... از طریق وعظ و تبلیغ به ارشاد و هدایت مردم پرداخته و عمر پربرکت خود را بالغ بر 60 سال صرف مطالعه کتب مختلف نموده و با ذوق سرشار مخصوص به خود در بیان مطالب متنوّع الحق، محقق بود.»[5]

در کتاب واقعه گوهرشاد به روایت دیگر این چنین آمده است:

«حاج شیخ عباسعلی واعظ خراسانی... از سخنگویان و واعظان نامدار خراسان بود که به علّت اشتهار به تقوا و پایبندی به وظایف دینی حتی رعایت مستحبات، در میان قشرهای مختلف یا متظاهر به ادایِ مراسم مذهبی و مخصوصاً روستانشینان، از نفوذ کلامیِ در خور توجه برخوردار بود و چون به منبر می رفت سخنان وی بر دل می نشست.»[6]

پی نوشت ها:

[1] بیست گفتار، ص 370.

[2] عرفان اسلامی، ج 12، ص 28.

[3] روزنامه شرق، 21 / 12 / 82.

[4] گنجینه دانشمندان، ج 7، ص 161.

[5] همان، ج 3، ص 561.

[6] واقعه گوهرشاد به روایت دیگر، ص 60.

لینک کوتاه :