علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن پانزدهم  /  محمد متّقی همدانی

تحصیلات حوزوی


تعداد بازدید : 84     تاریخ درج : 1390/10/06    

از دستنوشت های آقای متقی چنین استفاده می شود که او سطح حوزوی را در قم سپری نموده و پس از فوت شیخ عبدالکریم حائری در سال 1315ش. به همدان بازگشته است.

وی در این باره می نویسد:

«در سال 1312 ش. برابر با 1352 ق. عشق به تحصیل مرا به حوزه علمیه قم رهنمون کرد و با اینکه آن روزها من مبتدی بودم و معلم در وطنم بسیار بود ولی این نکته در نظرم روشن بود که برای یک جوان محصل و طلبه در وطن هزاران گرفتاری، آلودگی و سدّ راه وجود دارد که در غربت ندارد. وجود علایق و آمد و رفت دوستان و آشنایان و خویشان مانع بزرگی برای کسی است که بخواهد وارد این راه شود...

در ابتدای تحصیل به قم آمدم تا از غوغای وطن در آن روزها رهایی یابم. در مدرسه رضویه حجره گرفتم و با فراغت بال مشغول کار شدم. مقدمات و ادبیات، حاشیه ملاّ عبدالله و معالم را نزد استادان آن روز حوزه آموختم. ناگهان خبر تأسف آور رحلت آیةالله و مرجع تقلید منحصر به فرد ایران حضرت آیةالله حائری به گوش مردم رسید... با انتشار این خبر کسی انتظار و امید نداشت که حوزه علمیه قم باقی بماند. بعد از این واقعه کثر بزرگان و مدرّسان به شهرهای خود رفتند و آنهایی که باقی ماندند از بیم دژخیمان رژیم ضد دینی رضا خان در منازل خود به سر می بردند و چون هر سال اوایل تابستان حوزه تعطیل می شد آن سال هم پس از رحلت حاج شیخ و فرارسیدن فصل تابستان به همدان رفتم. مدت پنج سال در همدان - که آن روزها حوزه علمیه آن جا زیر نظر آیةالله آخود ملاّ علی همدانی (م: 1397 ق.) اداره می شد - به سر بردم و دروس سطح را نزد علمای آن روز حوزه مثل آخوند ملاعلی و آقا میرزا محمد ثابتی (م: 1365ق.) و. .. خواندم تا آن که متفقین در سال 1320 ش. وارد ایران شدند و به همدان نیز آمدند. هنوز جنگ بین الملل دوم پایان نیافته بود که از همدان عازم تهران شدم. در تهران به مدرسه مروی - که آن زمان زیر نظر آیةالله آقا میرزا احمد آشتیانی (م: 1395 ق.) اداره می شد - وارد شدم. حدود هشت سال در آنجا توقف نمودم و از مشایخ آن زمان آن جا: آقا شیخ محمدتقی آملی (م: 1391ق.)؛ آقا میرزا محمدباقر آشتیانی (م: 1404ق.)؛ آقا شیخ محمدرضا تنکابنی (م: 1385ق.) و... استفاده نمودم.

... سال 1330 شمسی به حوزه علمیه قم که در آن روز زیر نظر آیةالله العظمی بروجردی (م:1380ق.) اداره می شد منتقل شدم و حدود ده سال در مجلس درس آن بزرگوار حاضر شدم. کثر مباحث درس و تحقیقات آن قدوه اهل تحقیق را به رشته تحریر درآوردم. پس از رحلت آیةالله بروجردی از درس دیگر مراجع حوزه علمیه قم مثل آیةالله شیخ محمدعلی ارکی (م: 1415ق.) و آیةالله آقا شیخ عبدالنّبی ارکی (م: 1387ق.) استفاده کردم و تا سال 1367 ش. در درس آیةالله سید محمدرضا گلپایگانی (م: 1414ق.) شرکت نمودم.»[1]

اجازات

آیةالله متّقی از سوی آیةالله میرزا احمد آشتیانی اجازه اجتهاد و از آیةالله نجفی مرعشی اجازه اجتهاد و نقل روایت و امور حسبیه را به صورت مکتوب دریافت نمود، و از آیات عظام و حضرات اعلام: اراکی، امام خمینی و سید محمدرضا گلپایگانی در امور حسبیه دارای اجازه شفاهی بود.

پی نوشت:

[1] دست نوشته های آیةالله متّقی.

لینک کوتاه :  
نویسنده : سید حسین تاریخ : 1391/05/12

با صبا در چمن لاله سحر می گفتم که شهیدان که اند این همه خونین کفنان یا امام حسین(ع) یا منتقم امام شهید امام مهدی (عج)

نویسنده : محمد تقي حكيم همداني تاریخ : 1391/04/23

حضرت حق متعال پاداش زحمات شمارا بدهدو در سايه حضرت صاحب صلوات الله عليه ازخود و خانواده گزند بلايامحفوظ باشيد