علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن پانزدهم  /  غلامرضا عرفانیان یزدی

العلماء باقون ما بقی الدّهر


تعداد بازدید : 253     تاریخ درج : 1390/10/06    

خداوند زمینی را که خلق نمود به واسطه خورشیدهای آسمانی ائمه اطهارعلیهم السلام نورانی گردانید و علمایی که همانند ستارگان[1] درخشانند را در آن قرار داد تا در پیچ و خم این وادی سرگشته خکی راهنما و هدایتگر خیل عظیم انسان های گمراه[2] باشند. آری اگر انسان خلق می شد و خدای متعال او را بدون راهنما رها می کرد، هرگز در برابر انحرافات او را ملامت و سرزنش نمی نمود. لذا اگر انسان در پیشگاه الهی در برابر اعمالش پاسخگوست ناگزیر باید حجّتی بیانگر نیز در اختیار داشته باشد تا بتواند حق را از ناحق، زشت را از زیبا، و... تشخیص دهد.

حجت های الهی امامان معصوم علیهم السلام هستند و پس از آنان انسان هایی که قدم در پیروی آنان نهاده اند یعنی عالمان بزرگ.

حضرت حجة ابن الحسن العسکری روحی فداه در این باره فرموده است:

ما حجت حق بر علما هستیم و علما حجت ما بر شما مردمند.[3]

پس برماست که حجت های حق را بشناسیم و آنها را به دیگران بشناسانیم تا الگوهایی عملی برای تمام رهروان طریقت حقه باشند.[4]

پی نوشت ها:

[1] انَّ مثل العلماء فی الارض کمثل النّجوم فی السّماء، نبی کرم(ص)، مجله نورعلم، دوره سوم، شماره 10.

[2] انه کان ظلوماً جهولاً، سوره احزاب، آیه 72.

[3] وسائل الشیعه، ج 27، ص 140.

[4] شیعه اثنی عشری.

لینک کوتاه :