علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن سیزدهم  /  سید محمد طباطبایی فشارکی

شاگردان پرآوازه


تعداد بازدید : 160     تاریخ درج : 1392/06/18    

1- شهید آیة الله سید حسن مدرس؛ وی در شعبان سال 1311 ق. به نجف اشرف مهاجرت نمود و در درس اکثر علمای این دیار حاضر شد ولی غالب تحصیلات او در این شهر نزد دانشمندان پرآوازه ای چون: آخوند خراسانی، سید محمد کاظم یزدی و سید محمد فشارکی بوده است.[1]

حضرت آیة الله مرعشی در این باره می نویسد:

مرحوم آیة الله میر سید حسن مدرس... پس از پایان تحصیلات سطوح عالی و شطری از خارج در اصفهان، به عتبات مشرف شده، سنین عدیده در جلسه درس مرحومین آیات عظام: ملا محمد کاظم خراسانی، آقا سید محمد فشارکی، آقا سید محمد کاظم یزدی و آقای شریعت اصفهانی تحصیل خود را به پایان رسانیدند. مدت قلیلی با مرحوم والد حقیر مذاکره داشتند.[2] مدت هفت سال مدرس در نجف از فروغ این ستارگان فروزان استفاده می کرد و سپس از راه خوزستان و شهرکرد به اصفهان بازگشت.[3]

2- آیة الله شیخ محمد رضا مسجد شاهی (1362 - 1287 ق.)؛ وی از مشایخ اجازه حضرت امام خمینی قدس سره می باشد.[4] مرحوم مسجد شاهی اجمالی از شرح حال استاد خویش را در مقدمه کتاب وقایة الاذهان آورده و در آن جا یادآور شده است: در جلسه ای که آیة الله فشارکی در منزل خویش برای خواص تشکیل می داد شرکت می کردم و در کتاب بیع، مسئله مشتق و لباس مشکوک از استاد مورد اشاره محظوظ بودم.[5]

آیة الله مسجد شاهی در شرح حالی که برای خویش نوشته، می گوید:

اول کسی که شایسته نام بردن از استادان و مشایخم می باشد سید ابراهیم قزوینی است... تا زمانی که علامه سید محمد فشارکی اصفهانی از سامرا به نجف مهاجرت فرمود پس حضور در جلسات درس آن دو و جز آن ها را ترک کردم زیرا گمشده خود را در علم، نزد او یافتم. اندکی از شرح حال او را و همچنین حضور خود را در محضرش در مقدمه کتابم، وقایة الاذهان - که در اصفهان به طبع رسیده است - ذکر نموده ام. پس از رحلت او دیگر به حضور در نزد هیچ یک از علما رغبت نکردم. پس تنها به مذاکرات علمی با فضلا و شاگردان آن مرحوم مانند مرحوم شیخ حسن معروف به کربلایی و حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی و میرزا حسن نائینی اقتصار کردم.[6]

آیة الله مسجد شاهی در جای دیگر متذکر می گردد: بهره علمی که در مدت زمان اندک از آیة الله فشارکی بردم، از دیگر استادانم افزون تر می باشد.[7]

3- آیة الله میرزا محمد حسین نائینی (1355 - 1277 ق.)؛ وی در محرم الحرام سال 1302 اصفهان را به قصد عزیمت به عراق ترک نمود و در آن جا نزد آیة الله حاج میرزا حسن شیرازی، آیة الله سید محمد فشارکی و آخوند خراسانی به تکمیل معلومات خود پرداخت. میرزای شیرازی وقتی استعداد وافر و هوش سرشار وی را مشاهده کرد، به مرحوم فشارکی سفارش نمود که با این شاگرد ارتباط قوی تری بر قرار نماید. و این گونه هم شد و بین این دو فقیه عالی مقام رابطه ای عالی و صمیمی بر قرار گردید.[8]

پس از ارتحال آیة الله شیرازی و انتقال حوزه درسی مرحوم فشارکی به نجف، آیة الله نائینی نیز به این دیار رحل قامت افکند تا از محضر استاد خویش همچون گذشته استفاده کند.[9] نائینی از سخنان و آراء سید محمد فشارکی و میرزای شیرازی با احترام یاد می کرد و شنیده نشده که در بحث ها و گفت و گوهای خود از آقایان دیگر غیر از این دو بزرگوار نامی به میان آورد.[10]

4- آیة الله آقا ضیاء الدین عراقی (1361 - 1287 ق.)؛ وی در عتبات عراق از مشاهیر علمای حوزه خوشه ها برچید. معروف ترین اساتیدش سید محمد کاظم یزدی، آخوند خراسانی، شریعت اصفهانی و سید محمد فشارکی می باشد.[11]

5- آیة الله حاج شیخ حسنعلی اصفهانی؛ از عارفان نامدار معاصر به شمار می آید، برای تکمیل معارف به نجف اشرف رفت و با شهید آیة الله مدرس هم حجره گردید و در کنار بارگاه حضرت علی (علیه السلام) از جلسات درس آیة الله فشارکی، حاج سید مرتضی کشمیری و ملا اسماعیل قره باغی استفاده نمود.[12]

6- علامه شیخ محمد جواد بلاغی (1352 - 1282 ق.)؛ وی پس از شش سال اقامت و تحصیل در کاظمین به زادگاهش نجف اشرف بازگشت و نزد اساتیدی چون: شیخ محمد طه نجفی، حاج آقا رضا همدانی، آخوند خراسانی و سید محمد فشارکی مدارج عالیه علمی را پشت سر نهاد. این دوره از زندگی پربار و مملو از ابتکار و خلاقیت مرحوم بلاغی، حدود چهارده سال به طول انجامید. وی در سال 1326 ق. به سامرا مهاجرت نمود.[13]

7- شیخ حسن بن علی شوشتری معروف به شیخ حسن کربلایی؛ وی در کربلا دیده به جهان گشود و مقدمات علوم دینی را در این شهر مقدس به خوبی آموخت و در سال 1300 ق. به سامرا مهاجرت کرد و از محضر آقا سید محمد فشارکی و میرزای شیرازی بهره مند شد.[14]

8- علامه حاج سید محمد رضا یثربی (متوفای 1307 ش)؛ وی در سامرا و نجف از محضر سید محمد فشارکی، میرزای شیرازی و حاج میرزا حسین نوری استفاده کرد... آیة الله العظمی حاج میر سید علی یثربی و آیة الله سید مهدی یثربی (نماینده ولی فقیه و امام جمعه کاشان) فرزندان ایشان هستند.[15]

9- آیة الله سید علی نجف آبادی (1362 - 1287 ق.)؛ وی نیز در عتبات به محفل درس سید محمد فشارکی راه یافت و پس از چند سال استفاده از کمالات علمی این فقیه فرزانه و دیگر بزرگان حوزه، در علوم عقلی و نقلی به درجات عالی رسید.[16]

10- آیة اله حاج میرزا محمد تهرانی عسکری؛ وی از شاگردان برجسته آیة الله فشارکی، محقق خراسانی و آیة الله میرزا محمد تقی شیرزای بوده و از بزرگان اجازه اجتهاد دریافت کرده است.[17]

11- آیة الله حاج میرزا سید علی مدرس کوچک (1364 - 1284 ق.)؛ وی پس از هجرت به نجف و بهره مند شدن از محضر بزرگان حوزه، مدتی در سامرا توقف کرد و از درس سید محمد فشارکی و حاج میرزا ابراهیم محلاتی نیز استفاده کرد.[18]

12- آیة الله آقای حاج میرزا فخرالدین (فرزند سید ابوالقاسم شیخ الاسلام)؛ وی از آیات عظام: میرزای شیرازی، سید محمد کاظم یزدی و سید محمد فشارکی استفاضه و استفاده نموده است. نامبرده در زمان حاج شیخ عبدالکریم از شیوخ علمای قم به شمار می رفت و از این رو، بر پیکر مطهر آیة الله حائری نماز خوانده است. در سال 1363 ق. به رحمت ایزدی پیوست و در نزدیکی مقبره آیة الله مؤسس در حرم حضرت فاطمه معصومه (علیها السلام) دفن گردید.[19]

پی نوشت ها:

[1] شهید مدرس ماه مجلس، از نگارنده، ص 33.

[2] مدرس نابغه ملی ایران، ص 36.

[3] مدرس مجاهدی شکست ناپذیر، ص 27.

[4] فرازهای فروزان، ص 165.

[5] مکارم الآثار، ج 4، ص 1436.

[6] تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان در دو قرن اخیر، سید مصلح الدین مهدوی، ج 2، ص 440 - 441.

[7] اعیان الشیعة، ج 10، ص 39.

[8] جرعه های جانبخش، ص 74 و 75.

[9] تذکرة القبور، ص 166.

[10] مجله حوزه، شماره 76 و 77، ص 73.

[11] شمس الفقهاء، داود نعیمی، ص 55.

[12] نشان از بی نشان ها، علی مقدادی، ص 17.

[13] پیام انقلاب، ش 86، ص 46.

[14] تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان...، ج 2، ص 351.

[15] پیام انقلاب، شماره 128،ص 14.

[16] نقباء البشر، ج 4، ص 318.

[17] گنجینه دانشمندان، ج 1، ص 262.

[18] آیینه دانشوران، ص 331.

[19] یادنامه آیة الله اراکی، ص 72 - 71.

لینک کوتاه :  
نویسنده : محمد تاریخ : 1393/05/13

چرا تصاویر این بزرگان رو نمی ذارید؟

نویسنده : محمدی تاریخ : 1392/09/28

خداوند منان همه ما را ازغرور كاذب و خود بزرگ بینی حفظ، و علما را واقع بین و از دنیا طلبی و حرص، جاه و مقام دور نموده كه مردم خواهان علما با علم و اندیشه نیاكان قبل و ادامه راه انان هستند. انشا..