علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن چهاردهم  /  نورالله نجفی اصفهانی

تاسیس هیئت علمیه و روحانیه مهاجرین قم

تعداد بازدید : 87     تاریخ درج : 1392/10/03    

پس از رسیدن به قم، وی گروهی به نام «هیئت علمیه و روحانیه مهاجرین قم» تشكیل داد و از آنجا دعوتنامه ای برای علما و روحانیون برجسته ایران فرستاد و آنان را به قم دعوت كرد تا متحداً در پیشرفت هدفی كه به عقیده او وظیفة رشیعی و به نفع عامه مرم بود اقدام كنند. بعضی از علما از شهرهای مختلف، این دعوت را پذیرفتند و در آبان ۱۳۰۶ به گروه علمای مهاجر در قم پیوستند. در چند شهر از جمله شیراز و مشهد تعطیل عمومی شد و تلگراف هایی از طرف روحانیون و مردم به دولت مخابره گردید كه در آنها خواسته های هیأت علمیه مهاجر قم را تأیید كردند؛ مخصوصاً در شیراز تظاهرات به رهبری آقا سید نورالدین مجتهد، دامنه دار بود. تلگراف هایی نیز از طرف حاج آقا نورالله به مجلس شورای ملی و رئیس الوزرا مخابره شد كه در آن به مجلس و دولت گوشزد می گردید كه «تعلیم اجباری بهتر از نظام اجباری است و نظام داوطلب باید برقرار شود».

سید حسن مدرس كه در این زمان جزو نمایندگان اقلیت مجلس و از مخالفان سرسخت رضاخان بود، طی تلگرافی به حاج آقا نورالله، اقدام او را تأیید و حمایتش را از علمای مهاجر اعلام داشت.

به هر روی، مدت ها تبادل تلگراف ها و نامه بین دربار و رئیس مجلس و رئیس دولت با هیأت مهاجران قم ادامه داشت و واسطه هایی در رفت و آمد بودند تا آنكه سه نفر نماینده از سوی شاه به همراه امام جمعة تهران عازم قم شدند و بعد از مذاكرات مفصل با مهاجرین، عاقبت توافق صورت گرفت و این موارد توسط دولت پذیرفته شد: ۱٫ تجدید نظر در قانون نظام اجباری ۲٫ انتخاب پنج تن از علما برای نظارت بر مصوبات مجلس (مطابق اصل ۲ قانون اساسی)؛ ۳٫ تعیین ناظر شرعیت در كلیة ولایات؛ ۴٫ جلوگیری از منهیات؛ ۵٫ اجرای مواد مربوط به محاضر شرع٫

این پیشنهادات را رئیس دولت به تهران آورد و به علما شاه عرضه كرد و مورد موافقت قرار گرفت. از طرف علما هم تلگراف سپاسگزاری به شاه مخابره گردید. دستخط تلگرافی نیز در دلجویی از علمای مهاجر به تاریخ ۳۰ آذرماه ۱۳۰۶ صادر شد و قرار بر این بود كه از طرف دولت لایحه مقتضی در زمینه اصلاحات مورد نظر هیأت علمیه تهیه و به مجلس تقدیم شود.

لینک کوتاه :