علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن پانزدهم  /  حسین انصاریان

شمه ای از زندگانی استاد


تعداد بازدید : 97     تاریخ درج : 1393/08/27    

قرنهاست که شهرستان خوانسار چهره های بزرگ علمی و ادبی و هنری و چهره هایی بس ماندگار را به جامعه بشری تحویل داده است.

چهره های عالم و ملکوتی مانند مرحوم آیة الله العظمی آقا حسین خوانساری رحمه الله، مرحوم آیة الله العظمی آقا جمال خوانساری رحمه الله، مرحوم آیة الله العظمی سید محمد تقی خوانساری رحمه الله، مرحوم آیة الله العظمی سید احمد خوانساری رحمه الله و هزاران عالم دیگر همگی برخاسته از این قطعه ایران اسلامی می باشند.

دانشمند معظم، استاد حسین انصاریان در18 آبان ماه سال 1323 در این شهر عالم پرور متولد شد.

پدر او از خاندان حاج شیخ می باشد. این خاندان از خانواده های شناخته شده و خدمتگذار به دین بوده اند و عالمان با عظمتی در این خاندان بزرگ به چشم می خورد. مرحوم آیة الله العظمی شیخ موسی انصاریان( خوانساری) رحمه الله که شخصیت علمی و دینی او بر اهل فن پوشیده نیست نیز از همین خانواده بود.

مرحوم امام خمینی رضوان الله تعالی علیه می فرمودند: بهترین کتاب صلاة در فقه شیعه، کتاب مرحوم آیة الله انصاریان می باشد. او ده ها اثر علمی از خود بجا گذاشت که منیة الطالب که تقریرات درس مرحوم نائینی است از آثار علمی آن بزرگوار می باشد.

در شهر نجف قاطبه علما به مرجعیت آن مرحوم ـ بعد از آیة الله العظمی اصفهانی ـ اعتقاد داشتند، اما عمر او کفاف نداد و قبل از مرحوم سید از دار دنیا رفت.

خانواده مادری استاد، از سادات مصطفوی آن شهر می باشند که جد مادری استاد از چهره های شناخته شده و امین آن شهر بوده و بارها اتفاق می افتاد که علمای زیادی که از نجف و قم به خوانسار می آمدند به منزل او وارد می شدند.

استاد در سن 3 سالگی خاطره ای در این مورد بیان می کنند:

«روزی آیة الله العظمی محمد تقی خوانساری رحمه الله به منزل جد ما آمده بود. من در سنین کودکی در اتاق را باز کردم و مستقیم به طرف آیة الله خوانساری رفتم و در آغوش او نشستم. پدربزرگم جلو آمد که من را به اندرون ببرد. آیة الله خوانساری جلوی او را گرفت و مرا نوازش کرد و از من پرسید: می خواهی در آینده چکاره شوی؟ جواب دادم: می خواهم مثل شما بشوم. ایشان در حق من دعا کرد.

هر گاه شبح آن خاطره از ذهنم می گذرد و یاد آن چهره ملکوتی و دعای آن بزرگوار که می افتم، یکی از شیرین ترین خاطرات عمرم در ذهنم تداعی می شود».

استاد انصاریان در سومین بهار زندگی بود که دست تقدیر، خانواده او را منتقل به تهران کرد، و در یکی از محله های مذهبی آن شهر ـ خیابان خراسان ـ سکونت گزیدند.

محور علمی آن منطقه در آن زمان مرحوم آیة الله حاج شیخ علی اکبر برهان رحمه الله بود. استاد در همان اوان کودکی از محضر پرفیض آن استاد الهی بهرمند شد. معظم له بارها به این نکته اذعان می کند که: «تاکنون مانند و همتای او را در میان چهره های روحانی ندیده ام».

آیة الله برهان که عالمی تحصیل کرده و مجتهدی وارسته بود، در آن روزها امامت جماعت مسجد لُر زاده را عهده دار بود. آن عالم آگاه مسجد را به نحوی اداره می کرد که خردسال و جوان و پیر مجذوب آن کانون الهی بودند. همچنین آن مرحوم مدرسه ای را در آن منطقه بنا گذاشت که شاگردان از کلاس اول تحت تربیت مستقیم آن مرحوم قرار گرفته بودند.

استاد انصاریان یکی از خاطرات خود را در مورد مرحوم برهان چنین بیان می کند:

«بارها از آن مرحوم در منبر و کلاس شنیده بودم که علاقه ای نداشت در تهران از دنیا برود و در تهران دفن شود، و این مسأله به عنوان دعایی در آمده بود که آن مرحوم با اشک چشم در لیالی احیا به محضر پروردگار عرضه می کرد. عاقبت آن بزرگوار در سال 1338 زمانی که من 14 سال بیشتر نداشتم در سفر حج در حریم امن پروردگار از دنیا رفت و پیکر پاک او در شهر جده نزدیک به مدفن حضرت حوا دفن گردید».

دیدن چهره ملکوتی آن استاد اخلاق، و منش و روش زندگانی او در استاد اثر عمیق بخشید، به نحوی که استاد جای خالی آن معلم الهی را تا هم اکنون نیز در وجود خود حس می کند.

استاد انصاریان از کودکی با چهره های الهی مأنوس بود. چهره هایی مانند مرحوم آیة الله سید محمد تقی غضنفری رحمه الله از علمای بزرگ شهر خوانسار ـ که باز هم خاطره ای از آن مرحوم از زبان استاد بیانگر این انس و الفت روحانی و معنوی معظم له با بزرگان و فرزانگان است:

«سال اولی که به سلک محصلان دینیه در آمده بودم، و خبر آن به مرحوم غضنفری رسید، در منزل خود به مناسبت طلبگی من مهمانی خاطره انگیزی را ترتیب داد و در آن مهمانی از بستگان پدری و عده ای از اهالی محل را دعوت نمود.

این مهمانی از آن عالم وارسته آن هم به مناسبت اینکه من قدم در وادی علم گذاشته بودم آن هم در سنین جوانی، اثر تشویقی بسزایی در من داشت. مرحوم غضنفری عالمی وارسته و ساده زیست بود و سال ها در شهر خوانسار در زمان طاغوت نماز جمعه را اقامه می نمود».

یکی دیگر از آن چهره های ملکوتی، مرحوم آیة الله سید حسین علوی خوانساری رحمه الله بود. مرحوم علوی از مجتهدان سرشناس خوانساری بود و در محله بالای خوانسار ـ محله مادری استاد ـ اقامه جماعت و تدریس داشته و صدها محصل علوم دینی از محضر او استفاده ها بردند. ایشان در حالی از نجف اشرف به خوانسار آمده بودند که استادان آن بزرگوار اجتهاد او را مکتوباً تصریح نموده بودند.

لینک کوتاه :