علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن پانزدهم  /  حسین انصاریان

پای صحبت استاد


تعداد بازدید : 63     تاریخ درج : 1393/08/27    

باز هم پای صحبت استاد می نشینیم و خاطره ای از آن مرحوم می شنویم:

«سال اولی بود که ملبس به لباس روحانیت شده بودم و برای دیدن جد مادری مرحوم سید محمد باقر مصطفوی رحمه الله و جده ام و اقوام به خوانسار رفته بودم. یکی از آشنایان مرا در خیابان دید و گفت: حاضری ده شب در مسجد آقا اسد الله منبر بروی؟ گفتم: حاضرم. روز اولی که به مسجد رفتم دیدم آن عالم بزرگوار ـ مرحوم آیة الله علوی ـ در جمع مستمعان نشسته است. تعجب کردم که آن عالم و مجتهد بزرگوار به چه مناسبت پای منبر جوان نوپایی چون من آمده بود. پیش خود گفتم: شاید با بانی مجلس رابطه ای دارد، اما با کمال تعجب دیدم تمام این ده روز در مجلس شرکت کرد و شرکت او هم بخاطر تشویق من بوده است».

یکی دیگر از آن چهره ها آیة الله حاج سید محمد علی ابن الرضا خوانساری دامت برکاته است که استاد از کودکی به مناسبت نسبت فامیلی که به ایشان داشتند، با ایشان حشر و نشر داشته اند. استاد در خصوص ارتباط با این عالم متخلق چنین می فرماید:

«از همان ایام کودکی یک نکته اساسی و زیبا از حضرت آقای ابن الرضا دامت برکاته ـ که دارای موقعیت علمی و شخصیت اجتماعی ممتاز و صفای باطن هستند ـ در ذهنم نقش بسته بود که: در هر شب جمعه بعد از نماز عشاء، زیارت حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام)وارث) را ایستاده و با شور و حال برای عموم مردم قرائت می کردند که ارتباط این عالم بزرگوار به این کیفیت با حضرت سیدالشهداء علیه السلام)اثرات مثبتی در روحیه من داشت».

از جمله افرادی که استاد با آن چهره ها ارتباط داشته اند می توان از مرحوم الهی قمشه ای رحمه الله نام برد که استاد در جلسه اخلاق آن مرحوم استفاده ها برده است.

مجموعه این عوامل ـ عامل خانواده و مربّی اخلاق ـ باعث شد که استاد پس از تکمیل دروس دبیرستانی، راه طلبگی را در پیش بگیرد و پس از مشورت با مرحوم الهی قمشه ای رحمه الله دروس طلبگی را آغاز کند.

تحصیلات استاد در دو حوزه علمی تهران و قم بوده است. در تهران ادبیات را آغاز می کند و پس از اتمام ادبیات به محضر عالم ربانی حضرت آیة الله میرزا علی فلسفی دامت برکاته ـ که آن روزگار بعد از مرحوم برهان در مسجد لُر زاده اقامه جماعت داشته اند ـ می رسد و از ایشان تقاضا می کند کتاب معالم الاصول را به صورت خصوصی برای ایشان تدریس فرماید. آن عالم کم نظیر ـ که جزء معدود کسانی هستند که مرحوم آیة الله العظمی خوئی رحمه الله کتباً به اجتهاد او تصریح داشته ـ تقاضای استاد را می پذیرد و پس از اتمام لمعتین و معالم از محضر آیة الله فلسفی کسب اجازه می نماید تا به حوزه علمیه قم مهاجرت نماید.

آیة الله فلسفی استاد را تشویق نموده و ایشان را با مهربانی در آغوش می گیرد و زمانی که استاد تقاضای نصیحتی می کند که ره توشه راه او باشد، آیة الله فلسفی حدیثی را از پیامبر بعنوان هدیه و زاد به او می فرماید که: «مَن کانَ لِلَّهِ کانَ اللّهُ لَه». استاد انصاریان می فرماید: «از آن روز تا به امروز سعی کردم به سفارش ایشان عمل کنم و دست عنایت خداوند را هم در زندگی خود دیدم. آری، هرکس که با او باشد خدا نیز با او خواهد بود».

استاد در حوزه علمیه قم نیز مانند تهران سعی می نماید با چهره های الهی مأنوس باشد. لذا به محضر مرحوم آیة الله حاج شیخ عباس طهرانی رحمه الله می رسد و از محضر پربرکت او بهره ها می برد.

همچنین در جلسات اخلاقی مرحوم حاج آقا حسین فاطمی رحمه الله شرکت می نماید و در این زمینه می فرماید:

«غالب سخنرانی های اخلاقی آیة الله فاطمی همراه با اشک چشم و شور و حال از جانب خود آن مرحوم و شاگردان بود».

سرانجام بدست مبارک مرحوم آیة الله حاج شیخ عباس طهرانی رحمه الله ملبس به لباس روحانیت می گردد و تحصیلات خود را اینگونه ادامه می دهد:

رسائل و مکاسب و کفایه را نزد علمای گرانقدری مانند آیة الله اعتمادی، آیة الله العظمی فاضل لنکرانی، آیة الله صالحی نجف آبادی و آیة الله صانعی فرا می گیرد.

لینک کوتاه :