علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن پانزدهم  /  حسن تهرانی

ویژگیهای اخلاقی


تعداد بازدید : 41     تاریخ درج : 1393/08/27    

یرهیزکاری و گریز از القاب

آیت الله تهرانی از تعریف و تمجید دیگران و القاب پرطمطراق گریزان بود. یکی از نزدیکان ایشان نقل میکند: یکبار ایشان نامه ای دریافت میکند که نویسنده با عنوان «حضرت آیت الله العظمی تهرانی» ایشان را خطاب کرده بود. استاد بسیار ناراحت شد و فورا باقلم خود بر روی کلمه «العظمی» خط کشید.»[1]

نظم

کسانی که با آیت الله تهرانی آشنایی بیشتری داشتند از نظم و برنامه ریزی دقیق او سخن گفته اند. فرزند ایشان میگوید: «پدرم در امور شخصی اجتماعی و عبادی نظم و برنامه ریزی ویژهای داشت به طوری که سر موعد مقرر در مسجد یا محل درس حاضر میشد. امکان نداشت او با کسی قرار بگذارد اما سر وقت نیاید.»[2]

تواضع

تواضع آیت الله تهرانی زبانزد اساتید و شاگردان است. آیت الله حسینی کاشانی که سالها با او هم بحث بوده میگوید: «در این سالها ما از ایشان چیزی جز تواضع، ایثار و از خود گذشتگی سراغ نداریم.»

چشمان یاک

اغلب افرادی که با آقای تهرانی ارتباط داشتند به چشمان جذاب ایشان اشاره دارند. به هنگام تلاوت قرآن یا حدی ای اشک از چشمان او جاری میشد. آئینه دیده گان او که به گناهی نیالوده شده بود همگان را مجذوب خویش ساخته بود. داماد ایشان میگوید: «روزی به من فرمودند: والله! من تاکنون با چشمهایم گناه نکرده ام.»[3]

پی نوشت ها:

[1] مصاحبه با آقای محمد زارعی از نزدیکان ایشان.

[2] مصاحبه با آقای حاج عباس تهرانی فرزند ارشد ایشان.

[3] ***.

لینک کوتاه :