علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن پانزدهم  /  عبدالکریم حق شناس

اساتید اخلاق


تعداد بازدید : 55     تاریخ درج : 1393/08/28    

ایشان زندگی خود را مدیون اساتید اخلاقیش می دانست.

او گرچه از مرحوم شیخ محمدحسین زاهد، شیخ مرتضی زاهد و مرحوم میرزا عبدالعلی تهرانی بهره های فراوانی برد، بیش از همه خود را وامدار ارشادات سید علی حائری معروف به سید علی مفسّر (1270 ـ 1353ق) مجتهد عالی مقام و نویسنده تفسیر «مقتنیات الدرر و ملتقطات الثمر» می دانست. سید علی اگرچه در حدّ مرجعیت بود، از قبول آن امتناع ورزید.[1]

آیت الله حق شناس درباره چگونگی آشنایی اش با سید علی مفسّر می گوید:

«به شیخ محمد حسین زاهد گفتم شما دیگر برای من کافی نیستید. ایشان فرمود: با هم می رویم و شخصی را که برای شما مفید باشد، پیدا می کنیم. با هم اشخاص و علمای فراوانی را ملاقات کردیم تا آنکه شبی در عالم رؤیا مشاهده کردم به مجلسی رفته ام که شخصی از اهل علم نشسته است. فردای آن شب با شیخ محمد حسین زاهد به مجلس مرحوم سید علی مفسّر رفتیم. دیدم عجب! همان شخصی است که دیشب در خواب دیده ام. فهمیدم ایشان همان شخصی است که مقصود من است.»[2]

حجت الاسلام جاودان در مورد سید علی مفسّرمی گوید:

«در مورد سید علی مطالب بسیار کمی نقل شده است. اگر ایشان در حوزه علمیه قم یا نجف می ماند بیشتر محل توجه بود. او در تهران هفت دوره تفسیر گفت و خواص و عوام از محضر ایشان بهره بردند. یادم هست که آیت الله میرزا عبدالکریم حق شناس می فرمود:

ایشان خیلی هیبت داشت و ما نمی توانستیم خیلی نزدیک ایشان بشویم. هر وقت سؤالی داشتیم، در درس خود جواب آن را می داد. یک بار در جوانی مرض سل گرفتم و از سینه ام خون می آمد. تمام پس انداز خود را صدقه دادم تا از این مرض که در آن وقت صعب العلاج بود رهایی یابم. شب در خواب بزرگواری را دیدم و حال خود را بر ایشان عرضه کردم، فرمود: درد ظاهر چیزی نیست، درد اصلی مرض قلب و روح است، به فکر آن باش! سپس دستی به سرم کشید و درد مرتفع شد. فردا صبح خدمت سید علی مفسّر (ره) رسیدم و خواب خود را نقل کردم. ایشان فرمود: بارک الله! اما حالا فکر نکنی چون حالت خوب شده پرهیز را ترک کنی پرهیزت را ادامه بده.»

پی نوشت ها:

[1] برای اطلاع بیشتر از احوالات ایشان ر. ک. به: نقباء البشر، آقا بزرگ تهرانی، ج 4، ص 1422طبقات مفسران شیعه، عقیقی بخشایشی، ج 4، ص 316 و 317دانشنامه قرآن کریم و قرآن پژوهی، زیر نظر بهاءالدین خرمشاهی، ج 1، ص 761.

[2] مصاحبه به حجت الاسلام جاودان.

لینک کوتاه :