علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن پانزدهم  /  سید ابو القاسم خویی

ویژگیهای اخلاقی

تعداد بازدید : 125     تاریخ درج : 1393/08/28    

فقهای بزرگ شیعه در زندگی خویش پیوسته اخلاق نیكوی پیامبران را الگوی خویش قرار داده و با حركت در مسیر انبیا برای هدایت و سعادت بشریت اسوۀ حسنه هستند.

علمای تشیع با نصب العین قرار دادن خُلق عظیم پیامبران الهی و ائمۀ اطهار علیهم السلام والاترین حماسه های شكوهمند تاریخ بشریت را ایجاد كرده اند. آیت الله العظمی خویی یكی از عالی ترین نمونه ها است كه در اینجا برخی از خصایص اخلاقی آن راد مرد فرزانه را برمی شماریم:

یاری ضعیفان

از ویژگی های بارز رفتار ایشان دستگیری از نیازمندان و كمك به درماندگان بود. هر جا احساس می نمود عده ای به كمك و رسیدگی نیاز دارند بدون درنگ به یاری آنان می شتافت لذا می بینیم كه مؤسسات خیریۀ زیادی به نام ایشان در هند و پاكستان و تایلند و ایران و عراق و لبنان تأسیس شده است.

به خصوص در ماه های رمضان و ذی الحجه، توجه و اهتمام ایشان به زندگی فقرا و ایتام، بیشتر می شد.

عفو و گذشت

آیت الله خویی در طول زندگانی خویش با بدخواهان و حسودان و مخالفان زیادی مواجه شد و با وجود اینكه آنان بر علیه ایشان سخن گفتند و حركاتی انجام دادند. اما آیت الله فقید با آنان به بزرگی و متانت رفتار نموده و از سر تقصیرات و اشتباهات آنان درمی گذشت و حتی وقتی كه با آنان مواجه می شد بذل توجهی نیز به حالشان می نمود.

بهره برداری از وقت

ایشان هیچ وقتِ اضافه و باطلی نداشت و تمام اوقات شبانه روز خود را به تدریس، مطالعه، عبادت و تهجد، قرائت قرآن، جواب استفتائات، ملاقات با مردم، تألیف، نماز جماعت و زیارات می گذرانید.

ساده زیستی

مرجع بزرگوار، در زندگی بی آلایش و ساده بود. از تجمل و رفاه زاید دوری می كرد. خوراكش را غذایی ساده تشكیل می داد و در صرف وجوهات شرعی كاملا احتیاط می نمود.

از بسیاری كارهای مشروع به خاطر منافات داشتن با روح زهد و تقوا دوری می كرد.

تواضع و فروتنی

آیت الله خویی در زندگی، تواضع را پیشۀ خود ساخته از كبر و غرور و عجب سخت بدش می آمد و از كارهایی كه رنگ و بوی بزرگ منشی و خود بینی داشت به شدت پرهیز می نمود.

با اینكه وی از مدرسان بزرگ جهان تشیع به شمار می رفت و شاگردان و پرورش یافتگان مكتبش همه از پیشوایان فكری جهان تشیع محسوب می شدند و حوزۀ درسی ایشان از پر آوازه ترین محافل علمی جهان اسلام بود، از مظاهر كبر و غرور دوری كرده و درِ خانه اش به روی همه باز بود. همه می توانستند شخصا با آقا ملاقات نموده و مسائل خود را با ایشان در میان بگذارند.

تقید به زیارت

حضرت آیت الله خویی به زیارت حضرت امیر المومنین علیه السلام بسیار علاقه داشته و هر روز پیش از شروع درس به حرم مطهر رفته و پس از زیارت و عرض سلام برای تدریس به مسجد خضراء تشریف می آوردند.

در ایام زیارت مخصوص امام حسین علیه السلام، به كربلا رفته و آن حضرت را زیارت می كردند و به همین منظور خانه ای هم در كربلا اجاره كرده بودند. مدتی نیز با ماشینی كه توسط برخی افراد خیر تهیه شده بود هر شب جمعه به زیارت سید الشهداء علیه السلام می رفتند.

تجلیل از مراجع معاصر و اهل علم

معظم له برای مراجع تقلید احترام خاصی قایل بودند و از آنان تجلیل می نمودند. ایشان و مرحوم آیت الله شیرازی، در دوران مرجعیت عامۀ آیت الله العظمی بروجردی از باب احترام و ادب، شهریۀ ایشان را می پذیرفتند. در حالی كه خود از مدرّسان بزرگ و مشهور تشیع بوده و بی نیاز از آن بودند.

ایشان برای آیت الله العظمی حكیم احترام عمیقی قایل بودند و به تألیفات ایشان عنایت خاصی داشتند.

همچنین ایشان در مناسبتهای مختلف از شاگردان فاضل خود(همچون مرحوم شهید صدر و سید علاء الدین بحر العلوم و استاد آقا شیخ محمد تقی جعفری) نام برده و مقام فضل و دانش آنان را می ستودند.

لینک کوتاه :