علما و مفاخر  /  علما و بزرگان دینی  /  قرن پانزدهم  /  لطف اللّه صافی

مسئولیت ها


تعداد بازدید : 126     تاریخ درج : 1393/09/02    

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، آیت الله صافی مسئولیت هایی را به عهده گرفت که عبارتند از:

شرکت در تدوین قانون اساسی

یکی از مهم ترین نیازهای اوّلیّه هر حکومتی، تبیین اصول و ساختار فکری و مدیریتی آن است از این رو بعد از تثبیت نظام مقدّس جمهوری اسلامی می بایست برنامه های آن در قالب قانون اساسی تبلور می یافت تا پس از تصویب، به اجرا درآید و پشتوانه تمامی قوانین باشد.

پس از انتخاب اعضای مجلس خبرگان اوّل (مرداد ماه 1358)، بحث ها و جلسات زیادی از سوی همه گروه ها و افراد برگزار شد و مطالب تکمیلی و اصلاحی پیش نویس قانون اساسی در دبیرخانه مجلس خبرگان گردآوری شد.

یکی از منتخبان مردم در مجلس خبرگان (مجلس بررسی نهایی قانون اساسی)، آیت الله حاج شیخ لطف الله صافی بود که در راستای تنظیم و تدوین قانون اساسی، نظرات گوناگون افراد و گروه ها را مورد کنکاش قرار می داد و نظریه های پیشنهادی و اصلاحی خود را در معرض داوری دیگر اعضای مجلس خبرگان قرار می داد....[1]

فقیه شورای نگهبان

شورای نگهبان، براساس اصل 91 قانون اساسی، متشکّل از 12 نفر می باشد که شش نفر آنان فقیه می باشند. انتخاب فقهای جامع الشّرایط، مستقیماً از سوی مقام معظم رهبری است و دوره عضویت اعضای این شورا هم شش سال می باشد.

امام خمینی در اوّل اسفند 1358 ش. اوّلین فقهای شورای نگهبان را منصوب کرد که عبارت بودند از:

1. لطف الله صافی گلپایگانی.

2. محمّدرضا مهدوی کنی.

3. احمد جنّتی.

4. غلامرضا رضوانی.

5. یوسف صانعی.

6. عبدالرّحیم ربّانی شیرازی.

متن حکم حضرت امام به هر یک از فقهای شورای نگهبان چنین است:

«... جنابعالی را به عنوان یکی از شش فقیه، به عضویت شورای نگهبان منصوب می نمایم. از خداوند متعال، موفّقیت هرچه بیشتر شما را امید دارم»[2].

دبیر شورای نگهبان

امور شورا و اداره جلسات آن، به وسیله دبیر و قائم مقام دبیر (رئیس و نایب رئیس) که از بین اعضا و با رأی اکثریت آنها انتخاب می شوند، انجام می گیرد.

«دبیر» از میان فقها و «قائم مقام» از بین حقوق دانان انتخاب می شودبر این اساس، آیت الله صافی با اکثریت آرا به دبیری و ریاست شورای نگهبان برگزیده شد.[3]

پس از سپری شدن شش سال از عضویت وی و دو نفر از فقها، امام امّت مجدّداً در تاریخ 22/3/1365، این افراد را به مقام ارزشمند و حسّاس مزبور منصوب کرد. متن حکم انتصاب بدین گونه است:

باسمه تعالی

با تشکّر وافر از زحمات ارزنده فقهای محترم شورای نگهبان ـ دامت برکاتهم ـ

چون ادامه این خدمت بزرگ به اسلام و جمهوری اسلامی، امری ضروری است و حضرات فقهای محترم مذکور در متن، لیاقت و تعهّدشان محرز است و در مدّت طولانی این خدمت، آشنایی وافر به مسائل جاریه دارند، برای دوره جدید نیز خود حضرات حجج اسلام آقای حاج آقا لطف الله صافی و آقای حاج شیخ احمد جنّتی و آقای حاج شیخ ابوالقاسم خزعلی ـ ایّدهم الله تعالی ـ را به عضویت در شورای محترم نگهبان منصوب نمودم. از خداوند تعالی، مزید توفیق آنان را در این خدمت، خواهانم»[4].

آیت الله صافی در طول مسئولیت خطیر خود (هشت سال)، خدمات ارزنده ای را انجام داد و در پاسداری از حریم اسلام و قرآن، از هیچ کوششی دریغ نکرد.

آیت الله صافی در دو مرحله، از عضویت در شورای نگهبان استعفا داده بود که پاسخ امام امّت، بیانگر ارزش فقهی و سیاسی وی می باشد.

امام خمینی طی حکمی در آبان 1360ش. به آقای حسین مهرپور ـ قائم مقام دبیر شورای نگهبان ـ چنین نوشت:

«جناب ایشان، به همان سِمت که داشتند، باقی باشند. ان شاءالله تعالی موفّق باشید».

پس از عدم موافقت رهبری با استعفا، آیت الله صافی با دلگرمی و تلاش بیشتری به انجام وظیفه شرعی و قانونی اش ادامه داد تا این که در تیرماه 1367 بنا به تشخیص و صلاحدید، دومین استعفا را نوشت. مقام ولایت و رهبری پس از قبول استعفا، در حکم انتصاب آیت الله محمّدیزدی به عنوان یکی از فقهای شورای نگهبان، چنین نوشت:

«...با تقدیر از زحماتِ صادقانه جناب حجّت الاسلام آقای صافی ـ دامت افاضاته ـ...»[5].

حضور در محضر نور

امام امّت که در سال 1361 ش. وصیّت نامه خود را نوشته بود، در سال 1366 ش. آن را مورد بازبینی و اصلاح قرار داد و برای جایگزینی متن دوم، عدّه ای از شخصیت های مهمّ نظام، همچون آیات و حجج اسلام خامنه ای، منتظری، مشکینی، صافی، هاشمی رفسنجانی و سیّد احمد خمینی را به حضور خود فراخوانده بود. امام خمینی در این دیدار گفت:

«بسم الله الرّحمن الرّحیم. اینکه من زحمت دادم که آقایان تشریف بیاورند، جهت مهمّش این بود که این وصیّتنامه سیاسی ـ الهی من یکیش باید به مجلس برود و یکیش به خراسان به آستان آقایان کسی را تعیین کنند اشخاصی را که این را ببرند به مجلس و اشخاصی را که ببرند به مشهد...».

آنگاه هریک از حاضران جلسه، مطالبی را بیان نمودند. آیت الله صافی هم خطاب به امام امّت گفت:

«خداوند، سایه مبارک را مستدام بدارد و وظیفه ما همه این است که به حضرتعالی دعا کنیم که با عنایت حضرت ولی عصر ـ عجّل الله فرجه الشّریف ـ پایدار باشید...»[6]

پی نوشت ها:

[1] ر.ک: حقوق اساسی در جمهوری اسلامی ایران، سیّد جلال الدّین مدنی، ج 1، ص 62 ـ 95، سروش، تهران، 1376ش قانون اساسی برای همه، محمّد یزدی، ص 11ـ25، امیرکبیر، تهران، 1375ش.

[2] مجموعه نظریات شورای نگهبان (دوره اوّل از تیرماه 1359 تا تیرماه 1365)، حسین مهرپور، ج 1، مقدّمه، ص 22 ـ 25، مؤسّسه کیهان، تهران، 1371 ش.

[3] همان.

[4] صحیفه امام، ج 20، ص 59.

[5] همان، ج 15، ص 323 و ج 21، ص 67 سایت آیت الله صافی گلپایگانی.

[6] صحیفه امام، ج 20، ص 380 و 381 و ج 21، ص 392.

لینک کوتاه :